گوستینگ و سبک های دلبستگی: چرا برخی افراد ناگهانی رابطه را ترک می کنند؟

گوستینگ به قطع ناگهانی و یک جانبه ارتباط با فردی اطلاق می شود که پیش از آن میان دو طرف تعامل و ارتباط معناداری وجود داشته است، بدون آنکه توضیح روشنی برای پایان ارتباط ارائه شود. گسترش شبکه های اجتماعی و پیام رسان های دیجیتال، شکل گیری و خاتمه روابط عاطفی را دگرگون کرده و امکان قطع ارتباط بدون مواجهه مستقیم را افزایش داده است. هدف مقاله حاضر، بررسی تحلیلی رابطه میان گوستینگ و سبک های دلبستگی و تبیین عواملی است که ممکن است برخی افراد را به قطع ناگهانی رابطه سوق دهد. مقاله به روش مروری تحلیلی و با بررسی ادبیات پژوهشی مرتبط با گوستینگ، دلبستگی بزرگسالان و روابط عاطفی دیجیتال تدوین شده است. یافته های پژوهش های موجود نشان می دهد که در برخی مطالعات، اجتناب دلبستگی با سابقه گوست کردن و اضطراب دلبستگی با تجربه گوست شدن ارتباط داشته است. همچنین عواملی مانند اجتناب از تعارض، ترس از صمیمیت، ضعف مهارت های ارتباطی، کاهش علاقه، تلاش برای محافظت از خود و ویژگی های محیط ارتباط دیجیتال در تبیین این رفتار مطرح شده اند. با وجود این، سبک دلبستگی به تنهایی نمی تواند گوستینگ را توضیح دهد و نباید هر فرد گوست کننده را دارای دلبستگی اجتنابی دانست. گوستینگ پدیده ای چندعاملی است که در تعامل ویژگی های فردی، الگوهای دلبستگی، کیفیت رابطه، شرایط موقعیتی و امکانات فناوری شکل می گیرد. درک این پدیده می تواند به افزایش سواد رابطه ای، آموزش ارتباط موثر و طراحی مداخلات روان شناختی متناسب با روابط عصر دیجیتال کمک کند.

کلیدواژه ها:

گوستینگ ، سبک های دلبستگی ، دلبستگی اضطرابی ، دلبستگی اجتنابی ، روابط عاطفی