رابطه حمایت اجتماعی و تنظیم هیجانی با رضایت زناشویی: نقش میانجی همدلی در زوجین فرهنگی

هدف از مطالعه حاضر تعیین نقش غیرمستقیم همدلی بین حمایت اجتماعی و تنظیم هیجانی با رضایت زناشویی در زوجین فرهنگی ۲۰ تا ۴۵ سال ساکن شهر ارومیه در سال ۱۴۰۴ بر اساس نظریه گاتمن بود. روش پژوهش حاضر همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه زوجین فرهنگی آموزش وپرورش شهر ارومیه در سال تحصیلی ۰۵-۱۴۰۴ بود که حجم نمونه ۲۵۰ نفر انتخاب شد. ابزارهای مورداستفاده پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ (۱۹۹۸)، پرسشنامه مقیاس چندبعدی ادراک حمایت اجتماعی زیمت و همکاران (۱۹۸۸)، پرسشنامه تنظیم هیجان گراس و جان (۲۰۰۳) و پرسشنامه همدلی اساسی جولیف و فارینگتون (۲۰۰۶) بود. برای تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری و نرم افزار Amos-۲۶ وSPSS-۲۷ استفاده شد. نتایج نشان داد که هم حمایت اجتماعی (۱۳۷/۰ β =) و هم تنظیم هیجانی (۱۸۲/۰ β =) اثر مستقیم و معناداری بر رضایت زناشویی دارند. همچنین، نقش میانجی همدلی در هر دو مسیر غیرمستقیم حمایت اجتماعی و رضایت و تنظیم هیجانی و رضایت زناشویی در سطح (۰۱/۰ P ≤) تایید شد. یافته های این پژوهش می تواند مورداستفاده مشاوران خانواده و روان شناسان بالینی قرار گیرد تا با طراحی مداخلات آموزشی مبتنی بر تقویت همدلی و مهارت های تنظیم هیجانی، زمینه ارتقای سلامت و رضایت زناشویی زوجین فرهنگی را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

حمایت اجتماعی ، تنظیم هیجانی ، رضایت زناشویی ، همدلی