تاثیر فضای عاطفی کلاس بر کیفیت یادگیری دانش آموزان

فضای عاطفی کلاس به عنوان یکی از مهم ترین عوامل موثر بر کیفیت یادگیری دانش آموزان، در دهه های اخیر از تمرکز صرف بر عوامل شناختی به سمت عوامل عاطفی و اجتماعی گسترش یافته است. فضای عاطفی کلاس نه تنها در انتقال دانش، بلکه در ایجاد انگیزه، افزایش مشارکت، و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان نقشی تعیین کننده ایفا می کند. این مقاله به بررسی تاثیر فضای عاطفی کلاس بر کیفیت یادگیری دانش آموزان می پردازد. یافته های پژوهش های مرور شده نشان می دهد که فضای عاطفی کلاس در پنج حوزه اصلی قابل دسته بندی است: امنیت روانی و پذیرش، حمایت عاطفی معلم، روابط مثبت با همکلاسی ها، احساس تعلق و ارزشمندی، و مدیریت عاطفی کلاس. پژوهش ها نشان می دهد که فضای عاطفی مثبت کلاس به افزایش انگیزه درونی و بیرونی دانش آموزان، بهبود عملکرد تحصیلی، افزایش مشارکت کلاسی، کاهش مشکلات رفتاری، کاهش اضطراب تحصیلی، و ارتقای کیفیت کلی یادگیری منجر می شود. مبانی نظری این رویکرد شامل نظریه دلبستگی، نظریه خودتعیین گری، نظریه هوش هیجانی، نظریه یادگیری اجتماعی-عاطفی، و نظریه روانشناسی مثبت گرا است. همچنین، این مقاله چالش های پیش روی ایجاد فضای عاطفی مثبت را در چهار حوزه ساختاری و سازمانی، فرهنگی و نگرشی، فردی و حرفه ای، و خانوادگی و اجتماعی مورد بررسی قرار می دهد و راهکارهایی برای غلبه بر آن ها ارائه می نماید

کلیدواژه ها:

فضای عاطفی کلاس ، کیفیت یادگیری ، امنیت روانی ، حمایت عاطفی ، هوش هیجانی