بررسی رابطه جو سازمانی مدارس با باورهای خودکارآمدی معلمان

هدف این پژوهش مروری، بررسی و تحلیل رابطه جو سازمانی مدارس با باورهای خودکارآمدی معلمان است. ساختار روانی-اجتماعی محیط مدرسه به عنوان بستر تعاملات حرفه ای، نقشی بنیادین در شکل گیری انگیزش و ادراک معلمان از توانمندی های تدریس دارد. روش پژوهش حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی و مرور اسنادی بر پایه واکاوی یافته های پژوهش های معتبر پیشین در بازه زمانی سال های اخیر و همتایان بین المللی آن هاست. یافته های تحلیلی نشان می دهد که میان مولفه های جو سازمانی باز (شامل حمایت مدیر، صمیمیت همکاران و گشودگی ارتباطی) با ابعاد گوناگون خودکارآمدی معلمان (مدیریت کلاس، راهبردهای تدریس و درگیرسازی دانش آموزان در یادگیری) رابطه مثبت، مستقیم و معناداری برقرار است؛ در حالی که حاکمیت جو بسته، مهارکننده و فرساینده با افت شدید اعتمادبه نفس حرفه ای معلمان و فرسودگی شغلی پیوند خورده است. بر این اساس، بسترسازی برای تقویت جو سازمانی حمایتی و مشارکتی در مدارس، پیش نیازی ضروری جهت ارتقای انگیزش، توانمندسازی پایدار معلمان و بهبود کیفیت آموزش محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

جو سازمانی ، خودکارآمدی معلمان ، رهبری حمایتی ، محیط مدرسه