بازطراحی نظام تعلیم و تربیت در مواجهه با نیازهای نوین یادگیری؛ از تغییر رویکرد تا توسعه ظرفیت های آموزشی

تحولات اجتماعی، فناورانه و فرهنگی، الگوهای یادگیری و انتظارات از نظام تعلیم و تربیت را دستخوش تغییر کرده است. پاسخ گویی به این شرایط نیازمند بازنگری در شیوه های تدریس، برنامه های درسی، نقش حرفه ای معلمان، الگوهای مدیریت آموزشی و نظام ارزشیابی است. پژوهش حاضر با هدف بررسی زمینه های موردنیاز برای بازطراحی فرایندهای آموزشی و شناسایی ظرفیت های موثر در ارتقای کیفیت یادگیری انجام شده است. رویکرد پژوهش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر بررسی منابع و مطالعات مرتبط با تحولات آموزشی است. یافته های بررسی نشان می دهد که توسعه حرفه ای معلمان، انعطاف پذیری برنامه درسی، استفاده هدفمند از فناوری، تقویت یادگیری فعال، توجه به تفاوت های فردی و ایجاد فرهنگ مدرسه ای حمایتگر، از مهم ترین مولفه های حرکت به سمت آموزش متناسب با نیازهای جدید محسوب می شوند. دستیابی به چنین وضعیتی مستلزم هماهنگی میان سیاست گذاری، مدیریت، برنامه درسی، نیروی انسانی و محیط یادگیری است.

کلیدواژه ها:

بازطراحی آموزشی ، نظام تعلیم و تربیت ، یادگیری نوین ، نوآوری آموزشی ، توسعه حرفه ای معلمان ، برنامه درسی ، فناوری آموزشی