تحلیل رویکردهای نوین در بهبود فرایند یاددهی یادگیری

تحولات علمی، فناوری و اجتماعی، شیوه های سنتی آموزش را با ضرورت بازنگری در فرایند یاددهی یادگیری مواجه کرده است. یادگیری امروز صرفا به انتقال اطلاعات از معلم به یادگیرنده محدود نمی شود و دستیابی به یادگیری عمیق، معنادار، مشارکتی و پایدار، نیازمند استفاده از رویکردهایی است که یادگیرنده را در ساخت دانش و تجربه آموزشی فعال کنند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل رویکردهای نوین موثر بر بهبود فرایند یاددهی یادگیری انجام شده است. روش پژوهش از نوع مروری تحلیلی بوده و اطلاعات مورد نیاز با مطالعه منابع علمی، پژوهش های آموزشی و آثار مرتبط با روش های نوین تدریس گردآوری و تحلیل شده است. یافته ها نشان داد که یادگیری فعال، یادگیری مشارکتی، یادگیری مسئله محور، یادگیری پروژه محور، آموزش معکوس، یادگیری ترکیبی، بهره گیری هدفمند از فناوری های آموزشی و ارزشیابی تکوینی از مهم ترین رویکردهای قابل استفاده برای ارتقای کیفیت یاددهی یادگیری هستند. بررسی ها همچنین نشان داد که موفقیت این رویکردها بیش از آنکه به استفاده از یک روش مشخص وابسته باشد، به تناسب روش با اهداف آموزشی، ویژگی های یادگیرندگان، کیفیت طراحی فعالیت ها، توانمندی حرفه ای معلم و چگونگی ارزشیابی وابسته است

کلیدواژه ها:

یاددهی یادگیری ، روش های نوین تدریس ، یادگیری فعال ، یادگیری مشارکتی ، فناوری آموزشی ، یادگیری معکوس ، ارزشیابی تکوینی