تاثیر روش تدریس مشارکتی بر یادگیری مفاهیم دینی دانش آموزان

یادگیری مفاهیم دینی زمانی اثربخش خواهد بود که دانش آموزان افزون بر شناخت آموزه ها، فرصت درک معنا، بررسی موقعیت های اخلاقی و پیوند دادن آموخته های خود با زندگی روزمره را داشته باشند. روش تدریس مشارکتی با فراهم کردن زمینه تعامل، تبادل نظر، مسئولیت پذیری و حل مسئله در گروه های یادگیری، می تواند زمینه مناسبی برای تحقق این هدف فراهم سازد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش تدریس مشارکتی بر یادگیری مفاهیم دینی دانش آموزان و تبیین ظرفیت های آن در بهبود فرایند آموزش انجام شده است. این مطالعه با رویکرد توصیفی تحلیلی و بر پایه بررسی مبانی نظری و یافته های مطالعات مرتبط تنظیم شده است. یافته های حاصل از تحلیل موضوع نشان می دهد که مشارکت فعال در فرایند یادگیری، فرصت بیشتری برای فهم مفاهیم انتزاعی، اصلاح برداشت های نادرست، تقویت قدرت استدلال اخلاقی و افزایش علاقه به مباحث دینی ایجاد می کند. همچنین، کیفیت طراحی فعالیت های گروهی، نحوه هدایت معلم و میزان مشارکت واقعی اعضا در اثربخشی این روش نقش تعیین کننده ای دارند. به کارگیری سنجیده تدریس مشارکتی می تواند آموزش مفاهیم دینی را از انتقال یک سویه اطلاعات به تجربه ای فعال، معنادار و متناسب با نیازهای تربیتی دانش آموزان تبدیل کند.

کلیدواژه ها:

تدریس مشارکتی ، یادگیری مفاهیم دینی ، آموزش دینی ، یادگیری فعال ، تعامل اجتماعی ، تربیت اخلاقی