چگونه توانستم با تقویت هوش هیجانی و به کارگیری راهکارهای تربیتی، تعاملات اجتماعی و رفتار دانش آموزان را بهبود بخشم؟

هوش هیجانی نقش مهمی در شکل گیری روابط سالم، کنترل رفتار، تصمیم گیری و سازگاری دانش آموزان دارد. در جریان ارتباط با دانش آموزان، مشاهده شد برخی از آنان در شناسایی و بیان احساسات، کنترل خشم و اضطراب، پذیرش نظر دیگران و حل تعارض با دشواری هایی روبه رو هستند. هدف این اقدام پژوهی، شناسایی عوامل موثر بر این مشکلات و اجرای راهکارهایی برای تقویت خودآگاهی، خودکنترلی، همدلی و مهارت های ارتباطی دانش آموزان بود. اطلاعات از طریق مشاهده، گفت وگو با دانش آموزان، دریافت بازخورد کارکنان و بررسی دیدگاه خانواده ها گردآوری شد. سپس راهکارهایی مانند گفت وگوی فردی، آموزش مهارت های کنترل هیجان، فعالیت های مشارکتی، تقویت رفتارهای مثبت و ارتباط هدفمند با خانواده ها اجرا شد. شواهد پس از اجرا نشان داد که مشارکت دانش آموزان افزایش یافته، واکنش های هیجانی نامناسب کاهش پیدا کرده و تعاملات اجتماعی و ارتباط با خانواده ها هدفمندتر شده است. این تجربه نشان داد توجه به نیازهای عاطفی و اجتماعی دانش آموزان می تواند به ایجاد محیطی آرام تر و حمایتگرتر برای یادگیری و رشد آنان کمک کند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، خودآگاهی ، خودکنترلی ، مهارت اجتماعی ، تعامل دانش آموزان ، مدیریت مدرسه ، تربیت عاطفی