بررسی تاثیر بازخورد اصلاحی بهنگام در تدریس معلمان بر جبران افت تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر ارائه بازخورد اصلاحی بهنگام در فرایند تدریس معلمان بر جبران افت تحصیلی و بهبود عملکرد یادگیری دانش آموزان انجام شده است. روش این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل بود که جامعه آماری آن را دانش آموزان دارای افت و چالش های تحصیلی تشکیل دادند. نمونه گیری به شیوه خوشه ای تصادفی انجام پذیرفت و مشارکت کنندگان در دو گروه آزمایش (دریافت کننده بازخورد هدفمند، توصیفی و بلادرنگ حین تدریس) و گروه کنترل (روش متداول آموزشی) جای دهی شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون های استاندارد پیشرفت تحصیلی و چک لیست های ارزیابی عملکردی در دو مرحله قبل و بعد از اعمال مداخله آموزشی بود. برای اطمینان از کفایت ابزارها، روایی محتوایی توسط متخصصان علوم تربیتی و پایایی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تایید گردید. فرایند مداخله شامل طراحی و اجرای نشست های تدریس مبتنی بر هدایت مستمر، رفع کج فهمی های شناختی و تصحیح فوری اشتباهات یادگیری دانش آموزان بود. مدل تحلیل آماری مطالب و داده های به دست آمده با استفاده از نرم افزار SPSS و از طریق تحلیل کوواریانس تک متغیری (ANCOVA) صورت گرفت تا اثر پیش آزمون کنترل شود. یافته های حاصل از پژوهش نشان داد که میانگین نمرات پیشرفت تحصیلی گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل به طور معناداری ارتقا یافته است ($P < ۰/۰۵$). همچنین نتایج حاکی از آن بود که بازخورد اصلاحی فوری با افزایش خودآگاهی شناختی، مانع از تثبیت خطاهای یادگیری و کاهش انگیزه تحصیلی می شود. در نهایت می توان نتیجه گرفت که به کارگیری رویکردهای سنجش تکوینی و بازخورد بهنگام توسط معلمان، سازوکاری کارآمد در ترمیم یادگیری و جبران افت تحصیلی است. بنابراین، توجه به مهارت های بازخورددهی در دوره های توانمندسازی و ضمن خدمت معلمان برای پیشگیری از پیامدهای ناشی از افت تحصیلی توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

بازخورد اصلاحی بهنگام ، تدریس معلمان ، جبران افت تحصیلی ، عملکرد تحصیلی ، سنجش تکوینی.