تاثیر حمایت عاطفی معلم در جریان تدریس برکاهش اضطراب امتحان وافت تحصیلی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر حمایت عاطفی معلم در جریان تدریس بر کاهش اضطراب امتحان و افت تحصیلی دانش آموزان انجام شد. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از حیث روش شناسی در زمره پژوهش های شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل قرار دارد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مشغول به تحصیل در سال تحصیلی جاری بود که از میان آنان، نمونه ای به حجم ۶۰ نفر با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) جای دهی شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد اضطراب امتحان ساراسون و سوابق عملکرد تحصیلی دانش آموزان به همراه چک لیست سنجش مولفه های افت تحصیلی بود. برای گروه آزمایش، بسته آموزشی مبتنی بر رفتارهای حمایتی عاطفی معلم (شامل بازخورد مثبت، پذیرش بی قیدوشرط، گوش دادن فعال و ایجاد فضای امن روانی در تدریس) طی ۸ جلسه اجرا شد، در حالی که گروه کنترل آموزش معمول را دریافت کرد. تحلیل داده ها در دو سطح توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و استنباطی با استفاده از تحلیل کوواریانس تک متغیری و چندمتغیری (MANCOVA) در محیط نرم افزار SPSS انجام پذیرفت. یافته های حاصل از تحلیل آماری نشان داد که پس از کنترل اثر پیش آزمون، تفاوت معناداری بین دو گروه در متغیرهای وابسته وجود دارد ($P < ۰/۰۱$). بدین معنا که حمایت عاطفی معلم در جریان تدریس به طور معناداری موجب کاهش نمرات اضطراب امتحان و مهار نشانه های افت تحصیلی در گروه آزمایش شده است. علاوه بر این، ارزیابی شاخص های اندازه اثر بیانگر پایداری و نقش تعیین کننده مولفه امنیت روانی کلاسی در بهبود انگیزش و تمرکز فراگیران بود. بر اساس نتایج به دست آمده، می توان نتیجه گرفت که پیوند عاطفی موثر میان معلم و فراگیر، با تعدیل تنش های شناختی و هیجانی، بستر مناسبی برای بهبود کارآمدی تحصیلی فراهم می سازد؛ از این رو، توانمندسازی معلمان در زمینه مهارت های ارتباطی و ایجاد جو عاطفی مثبت در جریان تدریس به عنوان یک راهبرد پیشگیرانه و کاربردی در نظام آموزشی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

حمایت عاطفی معلم ، فرآیند تدریس ، اضطراب امتحان ، افت تحصیلی ، جو روانی کلاس.