نقش بازخوردهای شخصی سازی شده توسط هوش مصنوعی در کاهش خستگی آموزشی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش بازخوردهای شخصی سازی شده مبتنی بر هوش مصنوعی در کاهش فرسودگی و خستگی آموزشی دانش آموزان انجام شد. این پژوهش از حیث هدف، کاربردی و از نظر روش شناسی، از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان دوره متوسطه دوم تشکیل دادند که از میان آن ها، نمو نه ای به حجم ۶۰ نفر با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و گواه (۳۰ نفر) جای دهی شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه استاندارد فرسودگی تحصیلی برسو و همکاران بود که روایی و پایایی آن مورد تایید قرار گرفت. در روند مداخله، گروه آزمایش به مدت هشت هفته در معرض تکالیف مبتنی بر پلتفرم هوشمند همراه با بازخوردهای اصلاحی، انگیزشی و گام به گام متناسب با توانمندی فردی قرار گرفت، درحالی که گروه گواه آموزش های سنتی را بدون بازخورد تطبیقی دریافت نمود. جهت ارزیابی و تجزیه وتحلیل داده ها، علاوه بر شاخص های توصیفی، از آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیری و چندمتغیری (مانکووا) با استفاده از نرم افزار SPSS بهره گرفته شد. نتایج تحلیل حاکی از آن بود که ارائه بازخوردهای هوشمند و شخصی سازی شده تاثیر معناداری بر کاهش مولفه های خستگی تحصیلی، بی علاقگی و ناکارآمدی درسی داشته است (۰۵/۰>P). بدین ترتیب، بازخوردهای هوش مصنوعی با بهینه سازی بار شناختی و ارتقای انگیزش درونی، نقشی اساسی در مهار خستگی و نشاط تحصیلی ایفا می کنند

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، بازخورد شخصی سازی شده ، خستگی آموزشی ، فرسودگی تحصیلی ، یادگیری تطبیقی