فراتر از دانستن؛ نقش مدرسه در پرورش انسان توانمند در عصر فناوری های هوشمند

تحول شتابان فناوری های هوشمند، آموزش وپرورش را با ضرورت بازنگری در اهداف و شیوه های تربیتی مواجه کرده است. دسترسی گسترده به سامانه هایی که می توانند اطلاعات را جست وجو، تحلیل و تولید کنند، بخشی از کارکردهای سنتی آموزش را دستخوش تغییر ساخته و توجه به قابلیت های منحصربه فرد انسان را افزایش داده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی مهم ترین توانمندی های انسانی مورد نیاز در محیط آموزشی متاثر از هوش مصنوعی انجام شده و بر مولفه هایی همچون تفکر انتقادی، خلاقیت، خودآگاهی، همدلی، ارتباط موثر، مسئولیت پذیری و قضاوت اخلاقی تمرکز دارد. یافته های مطالعات مرتبط نشان می دهد که فناوری می تواند فرایند یادگیری را تسهیل و برخی فعالیت های شناختی را پشتیبانی کند، اما پرورش شخصیت، شکل گیری هویت، تجربه روابط انسانی و تصمیم گیری اخلاقی همچنان به محیط های واقعی تربیتی نیاز دارد. بر همین اساس، مدرسه در عصر فناوری هوشمند باید از تمرکز صرف بر انتقال اطلاعات فاصله گرفته و زمینه رشد توانایی هایی را فراهم کند که به انسان امکان می دهد آگاهانه بیندیشد، مسئولانه انتخاب کند، با دیگران تعامل داشته باشد و از فناوری در جهت اهداف انسانی بهره بگیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش وپرورش ، هوش مصنوعی ، مدرسه ، توانمندی انسانی ، تفکر انتقادی ، خلاقیت ، هویت ، تربیت اخلاقی