از حواس پرتی تا تمرکز راهکارهای تقویت توجه دانش آموزان ابتدایی

توجه و تمرکز از پیش نیازهای اساسی یادگیری موثر به شمار می آیند و ضعف در این توانایی ها می تواند فرایند دریافت، پردازش و تثبیت اطلاعات را با دشواری روبه رو کند. حواس پرتی دانش آموزان در محیط آموزشی پدیده ای چندعاملی است و عواملی مانند یکنواختی تدریس، محرک های محیطی، خستگی، فشارهای هیجانی، نامتناسب بودن حجم فعالیت ها، جذاب نبودن محتوای آموزشی و ضعف در مهارت های خودتنظیمی می توانند در شکل گیری آن نقش داشته باشند. پژوهش حاضر با هدف بررسی عوامل موثر بر کاهش توجه و شناسایی راهکارهای کاربردی برای تقویت تمرکز دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش، مروری تحلیلی و مبتنی بر بررسی منابع علمی فارسی و پژوهش های مرتبط در سال های اخیر است. یافته ها نشان می دهد که استفاده از روش های تدریس فعال، تنوع بخشی به فعالیت های آموزشی، کاهش محرک های مزاحم، بهره گیری هدفمند از بازی و فعالیت های حرکتی، آموزش مهارت های خودنظارتی و توجه آگاهی، ایجاد فضای عاطفی امن و مشارکت دادن دانش آموزان در فرایند یادگیری می تواند زمینه مناسبی برای افزایش توجه فراهم کند. بر اساس نتایج، تقویت تمرکز بیش از آنکه به تذکرهای مکرر و کنترل مستقیم وابسته باشد، به طراحی مناسب محیط یادگیری و آموزش تدریجی مهارت های شناختی و خودتنظیمی نیاز دارد.

کلیدواژه ها:

توجه ، تمرکز ، حواس پرتی ، یادگیری ، دانش آموز ، خودتنظیمی ، آموزش فعال