تاثیر نگرش معلم به یادگیری بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان

نگرش معلم به یادگیری به عنوان یکی از عوامل کلیدی در فرآیند آموزش، نقشی تعیین کننده در عملکرد تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر نگرش معلم به یادگیری بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش، مروری نظام مند بر پژوهش های انجام شده در بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۶ است. یافته ها نشان می دهد که نگرش معلم از دو مسیر اصلی بر عملکرد تحصیلی تاثیر می گذارد: نخست، از طریق انتظارات معلم که به عنوان پیشگویی خودمحقق کننده عمل می کند و بر انگیزه، خودپنداره تحصیلی و تلاش دانش آموزان اثر می گذارد؛ دوم، از طریق رفتارهای آموزشی که معلم بر اساس نگرش خود انتخاب می کند، از جمله نوع بازخورد، میزان حمایت، و کیفیت تعامل. پژوهش ها نشان می دهد که نگرش مثبت معلم به یادگیری با افزایش پیشرفت تحصیلی، بهبود خودپنداره تحصیلی، افزایش انگیزه درونی، و کاهش اضطراب تحصیلی همراه است. در مقابل، نگرش منفی معلم می تواند به کاهش اهداف یادگیری، افت عملکرد، و تضعیف رابطه معلم-دانش آموز منجر شود. اثرات انتظارات معلم به ویژه برای دانش آموزان با پیشرفت پایین و گروه های آسیب پذیر قوی تر است. همچنین، نگرش معلم به خود مواد درسی (نه فقط به دانش آموزان) تاثیر مستقیم تری بر عملکرد تحصیلی دارد. چالش های اصلی در این زمینه شامل اندازه گیری دقیق نگرش، تفکیک اثرات انتظار از دقت پیش بینی، و نقش عوامل واسطه ای مانند بازخورد و جو کلاس است.

کلیدواژه ها:

نگرش معلم ، انتظارات معلم ، عملکرد تحصیلی ، پیشگویی خودمحقق کننده ، خودپنداره تحصیلی