تاثیر احساس تعلق به مدرسه بر مشارکت آموزشی و اجتماعی دانش آموزان

احساس تعلق به مدرسه یکی از عوامل مهم در شکل گیری تجربه مثبت دانش آموزان از محیط آموزشی و زمینه ساز مشارکت فعال آنان در فعالیت های آموزشی و اجتماعی است. هنگامی که دانش آموز مدرسه را محیطی امن، حمایتگر، عادلانه و پذیرنده تلقی کند، احتمال بیشتری دارد که در فرایند یادگیری، فعالیت های کلاسی، تعامل با معلمان و همسالان و برنامه های اجتماعی مدرسه مشارکت کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر احساس تعلق به مدرسه بر مشارکت آموزشی و اجتماعی دانش آموزان انجام شده است. در این مقاله، با رویکردی تحلیلی، ابعاد مختلف احساس تعلق به مدرسه و نقش آن در افزایش مشارکت دانش آموزان مورد بررسی قرار گرفته است. احساس ارزشمندی، پذیرش از سوی همسالان، حمایت معلم، ارتباط مثبت با مدرسه، رعایت عدالت و احترام و فراهم بودن فرصت مشارکت از مهم ترین عواملی هستند که می توانند احساس تعلق دانش آموزان را تقویت کنند. یافته های پژوهش های مرتبط نشان می دهد که افزایش احساس تعلق می تواند با مشارکت تحصیلی بیشتر، ارتباط موثرتر با دیگران، حضور فعال تر در فعالیت های مدرسه و شکل گیری روابط اجتماعی سازنده همراه باشد. همچنین مشارکت در فعالیت های گروهی و اجتماعی می تواند به صورت متقابل احساس تعلق دانش آموز به مدرسه را افزایش دهد. بنابراین، ایجاد فضای آموزشی حمایتگر، توجه به صدای دانش آموزان، تقویت روابط معلم و دانش آموز، گسترش فعالیت های گروهی و فراهم کردن فرصت های واقعی برای مشارکت می تواند در تقویت هم زمان مشارکت آموزشی و اجتماعی دانش آموزان نقش موثری داشته باشد.

کلیدواژه ها:

احساس تعلق به مدرسه ، مشارکت آموزشی ، مشارکت اجتماعی ، دانش آموزان ، مشارکت تحصیلی ، محیط مدرسه ، روابط معلم و دانش آموز.