روان شناسی یادگیری زبان انگلیسی و نقش دبیر در کاهش اضطراب گفتاری و تقویت اعتمادبه نفس دانش آموزان

یادگیری زبان انگلیسی فرایندی چندبعدی است که علاوه بر عوامل شناختی و آموزشی، تحت تاثیر مولفه های روان شناختی دانش آموزان نیز قرار دارد. اضطراب گفتاری، ترس از اشتباه، ضعف اعتمادبه نفس و نگرانی از قضاوت دیگران می تواند مشارکت دانش آموزان در فعالیت های کلامی را کاهش داده و فرصت آنان برای تمرین و تقویت مهارت های ارتباطی را محدود کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی روان شناسی یادگیری زبان انگلیسی و تبیین نقش دبیر در کاهش اضطراب گفتاری و تقویت اعتمادبه نفس دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش، تحلیلی کیفی و کتابخانه ای است و اطلاعات مورد نیاز با مطالعه و تحلیل منابع و پژوهش های مرتبط گردآوری شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که ایجاد محیط یادگیری امن و حمایتگر، استفاده از بازخورد سازنده، پذیرش خطا به عنوان بخشی طبیعی از فرایند یادگیری، توجه به تفاوت های فردی و فراهم کردن فرصت های مشارکت تدریجی می تواند به کاهش اضطراب گفتاری و افزایش اعتمادبه نفس دانش آموزان کمک کند. همچنین بهره گیری از فعالیت های مشارکتی، ایفای نقش، گفت وگوهای هدفمند و تقویت ذهنیت رشد، زمینه حضور فعال تر دانش آموزان در فرایند یادگیری را فراهم می سازد. در نتیجه، دبیر زبان انگلیسی با تلفیق راهبردهای آموزشی و روان شناختی می تواند کلاس را به محیطی پویا، امن و ارتباط محور تبدیل کرده و زمینه رشد مهارت های زبانی و ارتباطی دانش آموزان را تقویت کند.

کلیدواژه ها:

روان شناسی یادگیری ، زبان انگلیسی ، اضطراب گفتاری ، اعتمادبه نفس ، نقش دبیر