تاثیر آموزش انفرادی با هوش مصنوعی بر عزت نفس و عملکرد یادگیری دانش آموزان با ناتوانی یادگیری

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش انفرادی مبتنی بر هوش مصنوعی بر عزت نفس و عملکرد یادگیری دانش آموزان با ناتوانی یادگیری انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان با ناتوانی یادگیری مقطع ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بودند که از میان آن ها ۴۰ دانش آموز به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و کنترل (۲۰ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۲ هفته، هفته ای سه جلسه ۴۵ دقیقه ای تحت آموزش انفرادی مبتنی بر هوش مصنوعی قرار گرفتند و گروه کنترل آموزش های معمول مدرسه را دریافت کردند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه عزت نفس کوپراسمیت و آزمون عملکرد یادگیری محقق ساخته بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری تحلیل شدند. نتایج نشان داد که آموزش انفرادی مبتنی بر هوش مصنوعی بر عزت نفس و عملکرد یادگیری دانش آموزان با ناتوانی یادگیری تاثیر معناداری دارد. به طوری که میانگین نمرات عزت نفس گروه آزمایش در پس آزمون از ۲۸/۳۵ به ۴۲/۷۵ و میانگین نمرات عملکرد یادگیری از ۱۲/۴۰ به ۱۸/۶۵ افزایش یافت. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که پس از کنترل اثر پیش آزمون، تفاوت معناداری بین دو گروه در متغیرهای عزت نفس و عملکرد یادگیری وجود دارد. یافته های این پژوهش حاکی از آن است که استفاده از هوش مصنوعی در قالب آموزش انفرادی می تواند به عنوان یک رویکرد موثر در بهبود وضعیت روان شناختی و تحصیلی دانش آموزان با ناتوانی یادگیری مورد استفاده قرار گیرد و زمینه را برای طراحی برنامه های آموزشی شخصی سازی شده فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش انفرادی ، عزت نفس ، عملکرد یادگیری ، ناتوانی یادگیری