تاثیرهوش مصنوعی بربازتعریف نقش معلم در مدارس مدرن

پژوهش حاضر با هدف تبیین و تحلیل جامع پیامدهای ورود سامانه های هوش مصنوعی به محیط های آموزشی و بازتعریف بنیادین رسالت، هویت و کارکردهای حرفه ای معلمان در مدارس مدرن انجام شده است؛ رویکردی که مرزهای سنتی انتقال مکانیکی دانش را درهم شکسته و لزوم بازتنظیم جایگاه معلم از منبع انحصاری انتقال محفوظات به راهنمای یادگیری، تسهیل گر فراشناختی، طراح تجارب فردی شده و مراقب رشد هیجانی و اخلاقی دانش آموزان را نمایان می سازد. روند اجرای این پژوهش بر پایه روش شناسی توصیفی–تحلیلی با رویکرد سنتزپژوهی اسنادی و مرور نظام مند منابع مکتوب، مقالات علمی–پژوهشی نمایه شده و گزارش های سیاستی معتبر استوار است که طی آن داده ها و یافته های معتبر در حوزه تعامل هوش مصنوعی و آموزش گردآوری، دسته بندی و به روش تحلیل محتوای کیفی مورد واکاوی مفهومی قرار گرفته است. یافته های به دست آمده نشان می دهد با واگذاری خودکارسازی فرآیندهای تدریس تکراری، ارزشیابی های اولیه و مدیریت داده های کلاسی به هوش مصنوعی، جایگاه معلم نه تنها به حاشیه رانده نمی شود بلکه ارتقا یافته و بر تقویت تفکر انتقادی، اخلاق فناوری، سواد داده ای و پرورش مهارت های عاطفی متمرکز می گردد. در نهایت، تدوین الگوهای نوین توانمندسازی حرفه ای معلمان جهت هدایت عاملیت انسانی در برابر سامانه های الگوریتمی به عنوان ضرورتی گریزناپذیر در نظام های نوین آموزشی شناسایی شده است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، نقش معلم ، مدارس مدرن