روش های نوین آموزش و نقش آن ها در کاهش اضطراب و بهبود سازگاری روانی دانش آموزان: یک بررسی مروری

هدف این پژوهش مروری بررسی نقش روش های نوین یاددهی و یادگیری در کاهش اضطراب تحصیلی و بهبود سازگاری روانی دانش آموزان است. با توجه به افزایش نگرانی ها درباره سلامت روان دانش آموزان در نظام های آموزشی معاصر، توجه به شیوه های آموزشی که بتوانند علاوه بر ارتقای عملکرد تحصیلی، به بهبود وضعیت روانی و اجتماعی فراگیران کمک کنند، اهمیت ویژه ای یافته است. در این پژوهش با مرور مطالعات نظری و پژوهش های انجام شده در حوزه روان شناسی تربیتی و علوم تربیتی، مهم ترین رویکردهای نوین آموزشی شامل یادگیری مشارکتی، یادگیری مبتنی بر پروژه، یادگیری فعال، برنامه های یادگیری اجتماعی–هیجانی و یادگیری تلفیقی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج مرور پژوهش ها نشان می دهد که این روش ها از طریق تقویت انگیزش درونی، افزایش خودکارآمدی تحصیلی، ارتقای تعاملات اجتماعی مثبت و تقویت احساس تعلق به مدرسه می توانند به طور معناداری در کاهش اضطراب تحصیلی و بهبود سازگاری روانی و اجتماعی دانش آموزان موثر باشند. همچنین شواهد پژوهشی نشان می دهد که محیط های یادگیری مشارکتی و دانش آموزمحور، با ایجاد فرصت برای مشارکت فعال، همکاری و تجربه موفقیت، سطح استرس و نگرانی های مرتبط با یادگیری را کاهش داده و زمینه رشد هیجانی و اجتماعی دانش آموزان را فراهم می کنند. در مجموع، یافته های این مطالعه نشان می دهد که به کارگیری آگاهانه و برنامه ریزی شده روش های نوین آموزشی می تواند نقش مهمی در ارتقای سلامت روانی دانش آموزان ایفا کند و نظام های آموزشی را در جهت ایجاد محیط های یادگیری حمایتگر و انسان محور هدایت نماید.

کلیدواژه ها:

روش های نوین آموزش ، اضطراب تحصیلی ، سازگاری روانی ، سلامت روان دانش آموزان ، یادگیری اجتماعی–هیجانی.