تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر کاهش رفتارهای پرخطر دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر کاهش رفتارهای پرخطر دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر بندرعباس در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ انجام شد. رفتارهای پرخطر در دوران نوجوانی یکی از چالش های جدی نظام های آموزشی و سلامت روان به شمار می آیند که می توانند پیامدهای کوتاه مدت و بلندمدت فردی، تحصیلی و اجتماعی به همراه داشته باشند. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر و پسر دوره متوسطه دوم شهر بندرعباس در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود که از میان آنان ۶۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و گواه (۳۰ نفر) جایگزین شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه رفتارهای پرخطر محمدخانی (۱۳۸۶) با اقتباس از پرسشنامه مرکز پیشگیری از رفتارهای پرخطر بود که روایی و پایایی آن در پژوهش های متعدد تایید شده است. گروه آزمایش طی ده جلسه نود دقیقه ای تحت آموزش مهارت های زندگی قرار گرفتند، در حالی که گروه گواه هیچ مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره تحلیل شدند. نتایج نشان داد که آموزش مهارت های زندگی به طور معناداری موجب کاهش میانگین نمرات رفتارهای پرخطر و مولفه های آن شامل مصرف سیگار و قلیان، مصرف الکل، مصرف روان گردان، رفتار پرخاشگرانه، افکار و اقدام به خودکشی، فرار و ارتباط با جنس مخالف در گروه آزمایش نسبت به گروه گواه شد. این یافته ها حاکی از آن است که آموزش مهارت های زندگی می تواند به عنوان یک راهبرد پیشگیرانه موثر در کاهش رفتارهای پرخطر دانش آموزان در محیط های آموزشی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت های زندگی ، رفتارهای پرخطر ، دانش آموزان ، دوره متوسطه ، بندرعباس