نقش مدیریت دولتی در آموزش معلمان برای مواجهه با اختلالات حافظه دانش آموزان

اختلالات حافظه در دانش آموزان یکی از چالش های اساسی نظام های آموزشی محسوب می شود که موفقیت تحصیلی و کیفیت زندگی مدرسه ای آنان را به طور معناداری تحت تاثیر قرار می دهد. مدیریت دولتی به عنوان متولی اصلی سیاست گذاری، برنامه ریزی و تامین منابع نظام آموزشی، نقشی تعیین کننده در آماده سازی معلمان برای شناسایی و مداخله موثر در مواجهه با این اختلالات ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش مدیریت دولتی در آموزش معلمان برای مواجهه با اختلالات حافظه دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش از نوع ترکیبی اکتشافی بود که در بخش کیفی از مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۱۵ نفر از مدیران و کارشناسان آموزش و پرورش و در بخش کمی از پرسشنامه محقق ساخته با ۲۴۰ نفر از معلمان دوره ابتدایی استفاده شد. یافته ها نشان داد که مدیریت دولتی از طریق چهار سازوکار اصلی شامل سیاست گذاری آموزشی، برنامه ریزی منابع انسانی، طراحی دوره های ضمن خدمت و تخصیص بودجه و امکانات، نقش محوری در توانمندسازی معلمان ایفا می کند. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که کیفیت دوره های ضمن خدمت با ضریب بتای ۰/۴۲ و فراهم سازی منابع آموزشی با ضریب بتای ۰/۳۸ بیشترین سهم را در پیش بینی توانمندی معلمان داشتند. همچنین یافته های بخش کیفی حاکی از آن بود که فقدان سیاست های مدون در حوزه اختلالات حافظه، ناکافی بودن آموزش های تخصصی و کمبود نیروی متخصص از مهم ترین موانع مدیریتی محسوب می شوند. بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود وزارت آموزش و پرورش با تدوین سیاست های جامع، توسعه برنامه های آموزش ضمن خدمت تخصصی و تقویت همکاری بین بخشی، زمینه ارتقای توانمندی معلمان را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

مدیریت دولتی ، آموزش معلمان ، اختلالات حافظه ، حافظه فعال ، سیاست گذاری آموزشی