آینده عدالت آموزشی در سایه هوش مصنوعی؛ از شکاف دسترسی دیجیتال تا شکل گیری فرصت های برابر برای یادگیری

هوش مصنوعی به عنوان یکی از مهم ترین فناوری های تحول آفرین، ظرفیت گسترده ای برای بازتعریف عدالت آموزشی و ایجاد فرصت های برابر یادگیری در نظام های آموزشی دارد. بااین حال، بهره گیری نابرابر از زیرساخت های دیجیتال، تفاوت سطح دسترسی دانش آموزان به ابزارهای هوشمند و شکاف مهارت های فناورانه می تواند زمینه بازتولید نابرابری های آموزشی را فراهم کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی آینده عدالت آموزشی در سایه هوش مصنوعی و تحلیل رابطه میان شکاف دسترسی دیجیتال و فرصت های برابر یادگیری انجام شده است. این پژوهش با رویکرد تحلیلی، کیفی و به شیوه کتابخانه ای، ظرفیت های هوش مصنوعی در شخصی سازی آموزش، گسترش دسترسی به منابع یادگیری، حمایت از دانش آموزان کم برخوردار و تقویت نقش معلم را بررسی کرده است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی در صورت دسترسی عادلانه می تواند به کاهش برخی نابرابری های آموزشی و افزایش کیفیت فرصت های یادگیری کمک کند؛ اما نبود زیرساخت مناسب، نابرابری اقتصادی و ضعف سواد دیجیتال ممکن است شکاف موجود را تشدید کند. بنابراین، تحقق عدالت آموزشی هوشمند نیازمند توسعه زیرساخت های برابر، توانمندسازی معلمان، حمایت از گروه های محروم و سیاست گذاری آموزشی عادلانه است. در این مسیر، فناوری زمانی به ابزاری برای عدالت تبدیل خواهد شد که در خدمت نیازهای انسانی و تربیتی دانش آموزان قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، عدالت آموزشی ، شکاف دیجیتال ، فرصت های یادگیری ، آموزش هوشمند