نقش یادگیری مسئله محور در ارتقای تفکر الگوریتمی و انعطاف پذیری شناختی دانش آموزان

پرورش توانمندی های شناختی سطح بالا از دیرباز یکی از اهداف محوری نظام های آموزشی بوده است. در عصر دیجیتال، تفکر الگوریتمی و انعطاف پذیری شناختی به عنوان دو مهارت کلیدی برای حل مسائل پیچیده و سازگاری با موقعیت های متغیر شناخته می شوند. یادگیری مسئله محور به عنوان رویکردی فعال و یادگیرنده محور، بستری مناسب برای پرورش این توانمندی ها فراهم می آورد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش یادگیری مسئله محور در ارتقای تفکر الگوریتمی و انعطاف پذیری شناختی دانش آموزان انجام شد. یافته های پژوهش های بررسی شده نشان داد که یادگیری مسئله محور بر تفکر الگوریتمی دانش آموزان تاثیر مثبت و معناداری دارد. در مطالعه ای بر روی دانش آموزان دبیرستانی، میانگین نمرات تفکر الگوریتمی از ۵۴.۲ در پیش آزمون به ۸۱.۶ در پس آزمون افزایش یافت و بیشترین بهبود در مولفه تفکر الگوریتمی مشاهده شد. همچنین یادگیری مسئله محور بر انعطاف پذیری شناختی دانش آموزان تاثیر معناداری دارد و میانگین نمرات انعطاف پذیری شناختی در گروه آزمایش ۱۷.۳ نمره افزایش یافت، در حالی که این افزایش در گروه کنترل تنها ۴.۴ نمره بود. نتایج حاکی از آن است که یادگیری مسئله محور با فراهم آوردن فرصت های تجربه عملی، تحلیل مسائل پیچیده، تصمیم گیری آگاهانه و خودنظم دهی شناختی، به دانش آموزان کمک می کند تا توانایی تفکر منطقی و نظام مند خود را تقویت کنند و از سطح یادگیری سطحی به سطح درک عمیق و انعطاف پذیری شناختی حرکت کنند. بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود یادگیری مسئله محور در برنامه های درسی مدارس گنجانده شود و معلمان در زمینه طراحی مسائل چالش برانگیز و هدایت فرآیند حل مسئله آموزش ببینند.

کلیدواژه ها:

یادگیری مسئله محور ، تفکر الگوریتمی ، انعطاف پذیری شناختی ، تفکر محاسباتی ، حل مسئله ، دانش آموزان متوسطه