بررسی نقش فناوری های تعاملی در کاهش بدفهمی های مفهومی و تقویت استدلال علمی دانش آموزان در درس فیزیک

یادگیری فیزیک در دوره متوسطه دوم تنها به توانایی حفظ قوانین و به کارگیری روابط ریاضی محدود نمی شود، بلکه مستلزم شکل گیری فهم مفهومی، توانایی تبیین پدیده ها و استفاده از شواهد برای ارائه استدلال علمی است. یکی از موانع مهم در این مسیر، وجود بدفهمی های مفهومی است که ممکن است از تجربه های روزمره و برداشت های اولیه دانش آموزان شکل گرفته باشند و با آموزش مستقیم به آسانی اصلاح نشوند. فناوری های تعاملی با فراهم کردن محیط های پویا برای مشاهده، آزمایش، تغییر متغیرها و دریافت بازخورد، ظرفیت مناسبی برای مواجهه دانش آموزان با برداشت های ذهنی خود و بازسازی مفاهیم علمی ایجاد می کنند. استفاده از شبیه سازی، آزمایشگاه های مجازی و روش های تعاملی می تواند در بهبود یادگیری مفهومی و کاهش برخی بدفهمی های دانش آموزان موثر باشد. همچنین محیط های مبتنی بر آزمایش و تعامل می توانند فرصت هایی برای پیش بینی، طرح پرسش، تحلیل داده، مقایسه شواهد و ارائه توضیح علمی فراهم کنند و از این طریق به تقویت استدلال علمی کمک نمایند. با این حال، اثربخشی فناوری به نحوه استفاده از آن وابسته است و استفاده صرف از ابزارهای دیجیتال نمی تواند تضمین کننده یادگیری عمیق باشد. طراحی فعالیت های هدفمند، حضور هدایتگر معلم، ایجاد فرصت برای گفت وگو و توجه به برداشت های اولیه دانش آموزان از عوامل مهم در بهره گیری آموزشی از فناوری های تعاملی محسوب می شوند. استفاده هدفمند از این فناوری ها می تواند به دانش آموزان کمک کند تا مفاهیم پیچیده را در موقعیت های متنوع بررسی کرده، بدفهمی های خود را شناسایی و اصلاح کنند و برای تبیین پدیده های فیزیکی از شواهد و استدلال منطقی بهره بگیرند. بررسی نقش فناوری های تعاملی در کاهش بدفهمی های مفهومی و تقویت استدلال علمی دانش آموزان در درس فیزیک

کلیدواژه ها:

فناوری های تعاملی ، بدفهمی مفهومی ، استدلال علمی ، آموزش فیزیک ، دانش آموزان متوسطه دوم ، یادگیری مفهومی ، شبیه سازی آموزشی