بررسی تاثیر یادگیری مبتنی بر پروژه های فناورانه بر خلاقیت علمی و توانایی کاربرد مفاهیم فیزیک در مسائل واقعی دانش آموزان متوسطه دوم

آموزش فیزیک در دوره متوسطه دوم نیازمند روش هایی است که بتوانند میان مفاهیم نظری، تجربه عملی و مسائل واقعی زندگی ارتباط برقرار کنند. یادگیری مبتنی بر پروژه های فناورانه یکی از رویکردهایی است که با ایجاد فرصت برای طراحی، ساخت، آزمایش، تحلیل و اصلاح راه حل می تواند دانش آموزان را در فرایند یادگیری فعال تر کند. در این رویکرد، دانش آموز به جای تمرکز صرف بر حفظ مفاهیم و روابط فیزیکی، با مسائل واقعی مواجه می شود و تلاش می کند با استفاده از دانش علمی و ابزارهای فناورانه برای آنها راه حل ارائه دهد. یادگیری مبتنی بر پروژه می تواند در بهبود کیفیت یادگیری، افزایش مشارکت دانش آموزان، تقویت خلاقیت و بهبود عملکرد آموزشی نقش داشته باشد. هنگامی که پروژه ها با فناوری و مسائل واقعی ترکیب می شوند، دانش آموز فرصت پیدا می کند مفاهیم فیزیک را در موقعیت های کاربردی به کار گیرد و ارتباط میان دانش علمی و فناوری را تجربه کند. همچنین، ماهیت باز و مسئله محور پروژه ها می تواند زمینه تولید ایده های متنوع، آزمون راه حل های مختلف، اصلاح طرح اولیه و تقویت توانایی حل مسئله را فراهم آورد. بر این اساس، پروژه های فناورانه می توانند علاوه بر افزایش فهم مفهومی، به رشد توانایی انتقال دانش فیزیک به موقعیت های واقعی نیز کمک کنند. یادگیری مبتنی بر پروژه های فناورانه می تواند رویکردی موثر برای حرکت آموزش فیزیک از یادگیری حافظه محور به سمت یادگیری فعال، کاربردی و خلاق باشد. این رویکرد با درگیر کردن دانش آموز در فرایند تعریف مسئله، جست وجوی راه حل، طراحی، آزمایش، تحلیل و اصلاح، زمینه تقویت خلاقیت علمی و کاربرد عملی مفاهیم فیزیک را فراهم می کند

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر پروژه ، پروژه های فناورانه ، آموزش فیزیک ، خلاقیت علمی ، کاربرد مفاهیم فیزیک ، حل مسئله ، یادگیری فعال ، دانش آموزان متوسطه دوم ، فناوری آموزشی