کاربست فناوری و هوش مصنوعی در طراحی برنامه آموزشی کودکان کم توان ذهنی مبتلا به ADHD

در دهه های اخیر، پیشرفت های چشمگیر در حوزه فناوری و هوش مصنوعی، افق های نوینی را برای طراحی و اجرای برنامه های آموزشی ویژه کودکان با نیازهای خاص گشوده است. کودکان کم توان ذهنی مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD) به دلیل همبودی دوگانه، با چالش های شناختی، رفتاری و یادگیری مضاعفی مواجه اند که روش های سنتی آموزش را ناکارآمد می سازد. این مقاله مروری با هدف بررسی کاربست فناوری و هوش مصنوعی در طراحی برنامه آموزشی کودکان کم توان ذهنی مبتلا به ADHD تدوین شده است. برای این منظور، پایگاه های علمی معتبر داخلی و خارجی در بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ مورد جستجو قرار گرفتند و مطالعات مرتبط با کلیدواژه های فناوری آموزشی، هوش مصنوعی، کم توانی ذهنی، ADHD و برنامه ریزی آموزشی استخراج شدند. یافته ها نشان می دهند که سیستم های هوش مصنوعی از طریق یادگیری تطبیقی، تشخیص خودکار الگوهای رفتاری، شخصی سازی محتوا و بازخورد بلادرنگ می توانند برنامه های آموزشی را متناسب با نیمرخ شناختی و رفتاری هر کودک طراحی کنند. همچنین فناوری هایی نظیر واقعیت مجازی، واقعیت افزوده، بازی های آموزشی رایانه ای و ربات های اجتماعی در بهبود توجه پایدار، حافظه کاری، خودتنظیمی و مهارت های اجتماعی این کودکان موثر شناخته شده اند. با این حال، چالش هایی مانند هزینه بالا، نیاز به زیرساخت های فنی، کمبود نیروی متخصص، مسائل اخلاقی و حریم خصوصی داده ها نیز وجود دارد. نتیجه گیری کلی حاکی از آن است که تلفیق هوشمندانه فناوری و هوش مصنوعی با رویکردهای آموزشی سنتی می تواند کیفیت یادگیری و کیفیت زندگی این کودکان را به طور معناداری ارتقا دهد، مشروط بر آنکه طراحی برنامه ها مبتنی بر شواهد، بومی سازی شده و اخلاق محور باشد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، فناوری آموزشی ، کم توانی ذهنی ، اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD) ، برنامه ریزی آموزشی