هوش مصنوعی و تحول در شایستگی های یادگیری دانش آموزان در مدارس آینده

گسترش هوش مصنوعی، به ویژه فناوری های مولد، در حال تغییر شیوه دسترسی به اطلاعات، تولید محتوا، حل مسئله و یادگیری است و از این رو، نظام های آموزشی ناگزیرند در تعریف شایستگی های مورد انتظار از دانش آموزان بازنگری کنند. در مدرسه سنتی، بخش قابل توجهی از فرایند یادگیری بر دریافت، حفظ و بازتولید اطلاعات استوار بود؛ اما در مدارس آینده، توانایی پرسشگری، ارزیابی اعتبار اطلاعات، تفکر انتقادی، خلاقیت، حل مسئله، همکاری، خودتنظیمی و استفاده مسئولانه از فناوری اهمیت بیشتری خواهد یافت. هدف مقاله حاضر بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر تحول شایستگی های یادگیری دانش آموزان و تبیین الزامات آموزش وپرورش برای مدارس آینده است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه منابع علمی و پژوهش های مرتبط است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند با فراهم کردن دسترسی سریع به اطلاعات، بازخورد فوری و امکان شخصی سازی یادگیری، ظرفیت های جدیدی برای رشد دانش آموزان ایجاد کند؛ با این حال، استفاده بدون آموزش و نظارت می تواند وابستگی فناورانه، کاهش تلاش شناختی، پذیرش اطلاعات نادرست و تضعیف استقلال یادگیری را به دنبال داشته باشد. بنابراین، هدف آموزش وپرورش نباید صرفا آموزش استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی باشد، بلکه باید پرورش دانش آموزانی باشد که بتوانند این فناوری را آگاهانه، انتقادی، خلاقانه و اخلاقی به کار گیرند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، دانش آموز ، شایستگی یادگیری ، مدارس آینده ، تفکر انتقادی ، یادگیری شخصی سازی شده ، سواد هوش مصنوعی.