تحلیل نقش مدیریت اثربخش تدریس درکلاس های مجازی برکاهش معضل افت تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش مدیریت اثربخش تدریس در کلاس های مجازی بر کاهش معضل افت تحصیلی دانش آموزان انجام شد تا راهکارهای بهینه سازی یادگیری الکترونیکی تبیین گردد. این پژوهش از حیث هدف کاربردی و از منظر شیوه اجرا، توصیفی–تحلیلی از نوع سنتزپژوهی و تحلیل محتوای کیفی مبتنی بر اسناد بالادستی و پژوهش های معتبر پیشین است. روند پژوهش شامل شناسایی، غربالگری مقالات علمی مرتبط و کدگذاری مولفه های کلیدی فرآیند تدریس و راهبردهای مداخله ای معلمان در بستر آموزش برخط بوده است. مدل تحلیل مطالب بر مبنای تحلیل مضمون (تماتیک) استوار گردید که طی آن مولفه های مدیریتی در سه بعد سازمان دهی زمان، طراحی تعاملی و ارزشیابی مستمر مورد بررسی و واکاوی مفهومی قرار گرفتند. نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که مدیریت سازمان یافته تدریس در فضای مجازی با ارتقای انگیزه درونی و تمرکز شناختی فراگیران، نقشی معنادار در پیشگیری از افت تحصیلی ایفا می کند. یافته ها بیانگر آن است که به کارگیری روش های تدریس تعاملی و تکالیف پروژه محور از انفعال دانش آموزان در کلاس برخط به میزان چشمگیری می کاهد. همچنین مشخص شد که ارائه بازخوردهای سریع، شخصی سازی شده و طراحی سنجش های تکوینی مستمر مانع از شکل گیری گسست یادگیری و احساس انزوای آموزشی می شود. افزون بر این، تسلط فناورانه–پداگوژیکی معلم و ایجاد بستری امن برای مشارکت کلاسی، چالش های مربوط به حواس پرتی و فرسودگی تحصیلی را خنثی می سازد. در نهایت، الگوهای ساختاریافته مدیریت کلاس مجازی قادرند تاب آوری آموزشی دانش آموزان را افزایش داده و شکاف های یادگیری پدیدآمده در بستر فناوری را به حداقل برسانند. بنابراین، توانمندسازی معلمان در به کارگیری مدیریت فعال تدریس مجاری، عاملی بنیادین در تضمین کیفیت آموزشی و مهار افت تحصیلی به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

مدیریت تدریس ، کلاس مجازی ، افت تحصیلی ، آموزش الکترونیکی ، تعامل آموزشی ، تحلیل مضمون.