بایدها و نبایدهای آموزش مجازی، تجربه ی معلمان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف واکاوی فرصت ها و چالش های آموزش مجازی برای معلمان دوره ابتدایی بر اساس مرور نظام مند پنج منبع معتبر انجام شده است. با گسترش روزافزون فناوری های اطلاعاتی و ارتباطاتی و نفوذ شبکه های اجتماعی در عرصه تعلیم وتربیت، نظام آموزشی ایران به ویژه در مقطع ابتدایی، ناگزیر به پذیرش و اجرای آموزش های مجازی گردید. یافته ها نشان می دهد که چالش های آموزش مجازی در پنج حوزه اصلی قابل طبقه بندی است: مشکلات مربوط به دانش آموزان و والدین (کاهش انگیزه، فقدان سواد رسانه ای، وابستگی به فضای مجازی)، مشکلات مربوط به معلمان (نداشتن سواد آموزشی مجازی، نبود بازخورد مناسب، تهدید سلامت جسمی و روانی، و دامنه دار بودن تقلب و تمسخر)، مشکلات تولید محتوا (جذاب نبودن، زمان بری و عدم آموزش کافی)، مشکلات سازمانی (نظارت های بی رویه و بی توجهی به آموزش های ضمن خدمت)، و مشکلات ارزشیابی (عدم توجه به قدرت تحلیل، نبود بازده در پایه اول ابتدایی). در مقابل، فرصت هایی نظیر تداوم یادگیری در شرایط تعطیلی های ناخواسته، ورود فناوری های نوین به آموزش، افزایش سواد رسانه ای معلمان و والدین، انعطاف پذیری زمانی و مکانی، ایجاد بستر برای نوآوری آموزشی، و کاهش هزینه های رفت وآمد شناسایی شد. نتایج حاکی از آن است که آموزش مجازی اگرچه نتوانسته است جایگزین کامل آموزش حضوری باشد، اما با برنامه ریزی راهبردی، توانمندسازی معلمان، تقویت زیرساخت ها و مشارکت فعال والدین، می تواند به عنوان مکملی اثربخش در نظام تعلیم وتربیت باقی بماند و زمینه ساز تحولی اساسی در روش های یاددهی-یادگیری دوره ابتدایی گردد.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، چالش ها ، فرصت ها ، معلمان دوره ابتدایی ، شبکه شاد ، سواد رسانه ای