هم دلی در کلاس درس، واکاوی تاثیر سبک ارتباطی معلمان بر آرامش روانی و مشارکت تحصیلی دانش آموزان

فضای آموزشی ایمن، پیش شرط اساسی برای شکوفایی تمام ساحتی (عاطفی، شناختی و اجتماعی) فراگیران است. این مطالعه با هدف تبیین نقش راهبردی «ارتباطات همدلانه» معلمان در ساختاردهی به محیط یادگیری و بررسی پیامدهای آن بر کاهش اضطراب تحصیلی و ارتقای سطح مشارکت کلاسی انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی-همبستگی از نوع پیمایشی بوده و داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد «همدلی معلم»، «اضطراب تحصیلی» و «مشارکت کلاسی» از جامعه ای متشکل از ۳۰۰ دانش آموز و ۳۰ معلم مدارس متوسطه اول تهران گردآوری گردید. تحلیل آماری داده ها با استفاده از مدل رگرسیون چندگانه نشان داد که مولفه های ارتباط همدلانه (شامل گوش دادن فعال، همدلی عاطفی و پاسخگویی سازنده) رابطه ای معنادار و مستقیم با کاهش شاخص های استرس و اضطراب در دانش آموزان دارند. همچنین، نتایج حاکی از آن بود که این تعاملات مثبت، با تقویت حس تعلق به مدرسه و افزایش عزت نفس فردی، موجب رشد چشمگیر مشارکت فعال و پویای دانش آموزان در فرآیند آموزش می شود. یافته های نهایی تاکید می کنند که توسعه ی سواد هیجانی و مهارت های ارتباطی در معلمان، فراتر از یک الزام اخلاقی، به عنوان یک استراتژی آموزشی کارآمد برای بهبود کیفیت یادگیری و تضمین سلامت روان دانش آموزان عمل می کند

کلیدواژه ها:

هم دلی آموزشی ، امنیت روانی در کلاس ، مدیریت اضطراب تحصیلی ، مشارکت فعال دانش آموزان ، هوش هیجانی مربیان ، تعاملات سازنده