گذار از الگوی حافظه محور به یادگیری معنادار، راهکارهای پیوند مفاهیم درسی با رویدادهای واقعی

نظام های آموزشی متعارف، که بر پایه ی انتقال صرف اطلاعات و سنجش های مبتنی بر حافظه استوارند، همواره در ایجاد ارتباط میان مفاهیم انتزاعی کتاب های درسی و تجربیات زیسته ی دانش آموزان دچار چالش بوده اند. این پژوهش با هدف شناسایی و تبیین راهکارهای لازم برای عبور از آموزش حافظه محور و دستیابی به یادگیری معنادار، همراه با تلفیق موثر مفاهیم درسی با مسائل روزمره زندگی تدوین گردیده است. روش تحقیق حاضر، کیفی و مبتنی بر تحلیل محتوای اسنادی و انجام مصاحبه های عمیق با متخصصان برنامه ریزی درسی و معلمان پیشرو طراحی شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که تحقق یادگیری معنادار مشروط به آن است که محتوای آموزشی با ساختار شناختی قبلی فراگیر و تجربیات واقعی او در بستر جامعه گره بخورد. راهکارهای استخراج شده شامل موارد زیر است: ۱) کاربرد روش های یادگیری مسئله محور و پروژه محور جهت مواجهه با چالش های واقعی اجتماعی، ۲) بازطراحی برنامه های درسی با تاکید بر رویکرد بین رشته ای و زمینه مند، ۳) تغییر نقش معلمان از «انتقال دهنده ی دانش» به «تسهیل گر فرآیند یادگیری»، و ۴) استفاده از فناوری های نوین برای شبیه سازی محیط های یادگیری واقعی. نتایج حاکی از آن است که اتخاذ این رویکرد، علاوه بر افزایش انگیزه ی یادگیری، منجر به پرورش تفکر انتقادی، خلاقیت و مهارت های حل مسئله در دانش آموزان می گردد؛ مهارت هایی که از ضرورت های اصلی قرن بیست ویکم محسوب می شوند.

کلیدواژه ها:

یادگیری معنادار ، آموزش حافظه محور ، تلفیق مفاهیم درسی با زندگی ، یادگیری زمینه مند ، روش های تدریس فعال ، مهارت های زندگی ، برنامه ریزی درسی پویا