اثربخشی آموزش مهارت های زندگی مبتنی بر فعالیت های ورزشی بر تاب آوری، خودکارآمدی و مهارت های تعامل اجتماعی دانش آموزان دوره متوسطه

دوره نوجوانی به واسطه تحولات عمیق شناختی، هیجانی و اجتماعی، یکی از حساس ترین مراحل رشد انسان محسوب می شود. دانش آموزان دوره متوسطه در این مرحله با فشارهای تحصیلی، انتظارات اجتماعی و چالش های هویتی متعددی مواجه اند که بدون برخورداری از مهارت های زندگی مناسب، مدیریت آنها دشوار می نماید. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت های زندگی مبتنی بر فعالیت های ورزشی بر تاب آوری، خودکارآمدی و مهارت های تعامل اجتماعی دانش آموزان دوره متوسطه انجام شد. یافته های پژوهش های بررسی شده نشان داد که آموزش مهارت های زندگی، به ویژه هنگامی که در بستر فعالیت های ورزشی و تجربه محور ارائه می شود، بر تاب آوری، خودکارآمدی و مهارت های تعامل اجتماعی دانش آموزان تاثیر مثبت و معناداری دارد. نتایج پژوهش ها حاکی از آن است که ترکیب آموزش مهارت های زندگی با فعالیت های ورزشی به واسطه فراهم آوردن فرصت های طبیعی برای تجربه موفقیت، همکاری، مدیریت هیجان و مواجهه با چالش، اثربخشی بیشتری نسبت به روش های صرفا شناختی و سخنرانی محور دارد. بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود برنامه های آموزش مهارت های زندگی مبتنی بر ورزش در برنامه های تربیتی مدارس گنجانده شود و معلمان تربیت بدنی و مشاوران مدارس در این زمینه آموزش ببینند.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت های زندگی ، فعالیت های ورزشی ، تاب آوری ، خودکارآمدی ، مهارت های تعامل اجتماعی ، دانش آموزان متوسطه