پیش بینی تعارضات زناشویی بر اساس سبک های فرزندپروری، حل تعارض و خودکارآمدی تحصیلی در زنان
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 16
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NHLECONF02_1986
تاریخ نمایه سازی: 18 مهر 1405
چکیده مقاله:
تعارضات زناشویی یکی از مهم ترین چالش های روابط خانوادگی است که می تواند سلامت روانی زوجین و کیفیت زندگی مشترک را تحت تاثیر قرار دهد. پژوهش حاضر با هدف پیش بینی تعارضات زناشویی بر اساس سبک های فرزندپروری، حل تعارض و خودکارآمدی تحصیلی در زنان متاهل دانشجو انجام شد. روش تحقیق توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان زن متاهل دانشکده تعلیم و تربیت گروه روان شناسی واحد کرج در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ به تعداد تقریبی ۲۵۰۰ نفر بود. حجم نمونه بر اساس جدول مورگان-کرجسی (۱۹۷۰) حدود ۳۳۳ نفر محاسبه شد و روش نمونه گیری غیرتصادفی در دسترس بود. ابزارهای سنجش عبارت بودند از پرسشنامه تعارضات زناشویی براتی و ثنایی (۱۳۷۲) با ۵۴ سوال و ۸ بعد، پرسشنامه سبک های فرزندپروری بامریند (۱۹۷۲) با ۳۰ ماده و سه خرده مقیاس آزادگذاری، استبدادی و اقتدار منطقی، پرسشنامه حل تعارض ویکز (۱۹۹۴) و فیشر و اوری (۱۹۹۱) با ۴۰ عبارت و ده زیرمقیاس، و پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی اون و فرامن (۱۹۸۸) با ۳۳ گویه. آزمون های آماری مورد استفاده شامل ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه به شیوه همزمان بود. نتایج نشان داد که سبک های فرزندپروری، حل تعارض و خودکارآمدی تحصیلی همگی توان پیش بینی معنادار تعارضات زناشویی را دارند. سبک های فرزندپروری با ضریب همبستگی چندگانه ۰/۶۲، ۳۹ درصد از واریانس تعارضات زناشویی را تبیین کردند.حل تعارض نیز با ضریب همبستگی چندگانه ۰/۵۸، ۳۴ درصد از واریانس تعارضات زناشویی را تبیین نمود و رابطه ای منفی و معنادار با تعارضات زناشویی داشت (F=۱۷۰/۵۲، p=۰/۰۰۱). همچنین خودکارآمدی تحصیلی با ضریب همبستگی چندگانه ۰/۴۴، ۱۹ درصد از واریانس تعارضات زناشویی را تبیین کرد و به صورت منفی و معنادار تعارضات زناشویی را پیش بینی نمود..در مدل ترکیبی، سه متغیر پیش بین با ضریب همبستگی چندگانه ۰/۷۱، ۵۰ درصد از واریانس تعارضات زناشویی را تبیین کردند. با توجه به اهمیت هر یک از این عوامل در ایجاد تعارضات زناشویی، نتیجه گیری می شود که در راستای حفظ سلامت و بهداشت روانی زوجین و بالتبع جامعه، ضرورت کسب آگاهی و شناخت بیشتر نسبت به عناصر موثر در روابط زناشویی روشن است. تقویت سبک های فرزندپروری سالم، آموزش مهارت های حل تعارض و ارتقای خودکارآمدی تحصیلی می تواند در کاهش تعارضات زناشویی و بهبود کیفیت زندگی مشترک این گروه موثر باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مارال حاجت پور
کارشناسی ارشدمشاورخانواده،دانشگاه آزاد اسلامی دانشکده تعلیم و تربیت اسلامی،واحد کرج