تاثیر آموزش مبتنی بر بازی بر توانایی طراحی و اجرای فعالیت های یادگیری برای کودکان در هنرجویان رشته تربیت کودک

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر بازی بر توانایی طراحی و اجرای فعالیت های یادگیری برای کودکان در هنرجویان رشته تربیت کودک انجام شده است. آموزش مبتنی بر بازی رویکردی آموزشی است که در آن بازی به عنوان ابزار اصلی یادگیری به کار می رود و یادگیرندگان از طریق تجربه فعال، تعامل و بازتاب به کسب دانش و مهارت می پردازند. توانایی طراحی فعالیت های یادگیری شامل توانایی تعیین اهداف، انتخاب محتوا، طراحی محیط و انتخاب روش های مناسب است و اجرای فعالیت های یادگیری به توانایی مدیریت، هدایت و ارزیابی فرایند یادگیری کودکان اطلاق می شود. روش پژوهش حاضر مروری-تحلیلی مبتنی بر بررسی نظام مند یافته های پژوهشی داخلی و خارجی است. یافته ها نشان می دهد که آموزش مبتنی بر بازی به طور معناداری توانایی طراحی و اجرای فعالیت های یادگیری هنرجویان را ارتقا می دهد و در فراتحلیل ها اندازه اثر متوسط ۰.۶۰ برای تاثیر بازی های آموزشی بر یادگیری گزارش شده است (کلارک و همکاران، ۲۰۱۶). در حوزه آموزش هنرجویان تربیت کودک، مطالعات نشان می دهد که یادگیری مبتنی بر بازی خلاقیت، انگیزه و مهارت های حرفه ای آنان را تقویت می کند و به بهبود کیفیت تعامل با کودکان منجر می شود (ژانگ و همکاران، ۲۰۲۳). همچنین، آموزش مبتنی بر بازی با فراهم آوردن فرصت های تجربه عملی، به توسعه مهارت های طراحی و اجرای فعالیت های یادگیری در هنرجویان منجر می شود (کیم و همکاران، ۲۰۲۴). نتایج این پژوهش بر ضرورت ادغام رویکردهای بازی محور در برنامه های درسی رشته تربیت کودک تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر بازی ، طراحی فعالیت های یادگیری ، اجرای فعالیت های یادگیری ، هنرجویان تربیت کودک ، مهارت های حرفه ای