نقش تربیت بدنی در ارتقای یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

مقاله حاضر از نوع توصیفی و از لحاظ گردآوری اطلاعات، از نوع کتابخانه ای است که با توجه به نظرات اندیشمندان این عرصه به رشته تحریر درآمده است. هدف از نگارش این مقاله، بررسی نقش تربیت بدنی در ارتقای یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان می باشد. اریک جنسن (۱۹۹۵) در کتاب جدید خود تحت عنوان «تدریس مبتنی بر مغز» اظهار می کند که همگی درصدد هستیم تا راه حل هایی برای مسائل و چالش های آموزش و پرورش بیابیم و باید در کاربرد یافته های جدید تا حدودی احتیاط کنیم. آنگاه که فردی رویکرد خاص سازگار با مغز برای ارتقای یادگیری معرفی می کند، به واقع آن نمی تواند گام نهایی درباره یادگیری و تدریس باشد.یادگیری و عملکرد مهارت های حرکتی همواره مورد توجه بوده است؛ زیرا مهارت های بنیادی و ابتدایی از همان اوایل کودکی کسب می شوند و به تدریج فرد به کنترل قامتی دست می یابد. برای رسیدن به این مرحله، کودک باید مراحل رشدی خود را به طور متوالی طی نماید. این مهم از بدو تولد نوزاد، با انجام حرکات غیرارادی در دستان نوزاد شروع شده و به تدریج به کنترل گردن و در سنین بالاتر، به کسب مهارت های پیشرفته مانند مهارت های دست کاری، دریافت، پرتاب و مهارت های جابه جایی منجر می شود.کودک همچنان روابط اجتماعی و مهارت های مرتبط با آن را کسب می نماید و عملکرد مهارت های حرکتی نیز سازگارتر و متعادل تر می گردد. حرکت جزء اساسی ترین عوامل زندگی انسان است و نقش مهمی در رشد عمومی و به خصوص رشد ذهنی دارد. حرکت یعنی زنده بودن و زندگی کردن.

کلیدواژه ها:

ورزش ، استرس ، دانش آموز ، روحیه