از حفظ کردن تا فهمیدن، واکاوی نقش روش های تدریس فعال در گذار از یادگیری سطحی به درک مفهومی پایدار

درک مفهومی یکی از اهداف بنیادین آموزش است و نقش تعیین کننده ای در شکل گیری یادگیری پایدار و عمیق ایفا می کند. در سال های اخیر، روش های تدریس فعال به دلیل توجه به نقش محوری دانش آموز در فرایند یادگیری، اهمیت ویژه ای در نظام های آموزشی یافته اند. در این مقاله با رویکرد توصیفی-تحلیلی، اثر روش های تدریس فعال از جمله یادگیری اکتشافی، آموزش مبتنی بر مسئله، یادگیری مشارکتی و رویکردهای سازنده گرایانه بر بهبود درک مفهومی دانش آموزان واکاوی شده است. یافته های تحلیلی نشان می دهد که این روش ها با ایجاد فضایی پویا برای تفکر، کاوش، تعامل و مشارکت فعال دانش آموزان، یادگیری را از سطحی نگری به یادگیری معنادار و عمیق تر هدایت می کنند و به درک پایدارتر مفاهیم درسی منجر می شوند. در پایان، راهکارهای عملی برای استفاده موثر از روش های تدریس فعال در مدارس و ارتقای کیفیت یادگیری مفهومی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس فعال ، درک مفهومی ، یادگیری اکتشافی ، آموزش مبتنی بر مسئله ، یادگیری مشارکتی ، سازنده گرایی ، یادگیری معنادار ، یادگیری عمیق.