هوش مصنوعی و تحول در نقش دبیر در مدارس معاصر

گسترش فناوری های نوین و ظهور ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی، بسیاری از ابعاد نظام آموزشی را تحت تاثیر قرار داده است. یکی از مهم ترین پیامدهای این تحول، تغییر تدریجی نقش دبیر در فرایند یاددهی یادگیری است. در الگوی سنتی، دبیر عمدتا به عنوان انتقال دهنده دانش و ارائه کننده محتوای آموزشی شناخته می شد؛ اما در مدارس معاصر، با گسترش دسترسی دانش آموزان به منابع دیجیتال و ابزارهای هوش مصنوعی، نقش دبیر بیش از گذشته به سمت تسهیل گری، هدایت یادگیری، تقویت تفکر انتقادی و مدیریت فرایند آموزشی حرکت کرده است. هدف مقاله حاضر، بررسی نقش هوش مصنوعی در تحول وظایف و شایستگی های حرفه ای دبیران مدارس معاصر است. پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و بر اساس مطالعه منابع و پژوهش های مرتبط انجام شده است. یافته های تحلیلی نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند در طراحی محتوا، ارائه بازخورد، شخصی سازی یادگیری، تهیه فعالیت های آموزشی و کاهش برخی فعالیت های زمان بر دبیران مورد استفاده قرار گیرد. در مقابل، استفاده نادرست از این فناوری می تواند چالش هایی مانند وابستگی دانش آموز، کاهش تلاش ذهنی، خطاهای اطلاعاتی و مسائل اخلاقی را ایجاد کند. بنابراین، تحول نقش دبیر به معنای حذف جایگاه او نیست، بلکه مستلزم تقویت شایستگی های حرفه ای و دیجیتال دبیر و حرکت از نقش انتقال دهنده دانش به نقش هدایتگر و تسهیل کننده یادگیری است

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، دبیر ، مدارس معاصر ، یاددهی یادگیری ، شایستگی حرفه ای ، فناوری آموزشی