شناسایی عوامل موثربرترک تحصیل وراه های کاهش آن درمناطق کم برخوردار

ترک تحصیل دانش آموزان یکی از مهم ترین چالش های نظام های آموزشی، به ویژه در مناطق کم برخوردار، به شمار می رود. این پدیده علاوه بر کاهش فرصت های آموزشی، پیامدهای اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و روان شناختی گسترده ای برای دانش آموزان، خانواده ها و جامعه به همراه دارد. عوامل متعددی از جمله فقر اقتصادی، پایین بودن سطح تحصیلات والدین، مشکلات خانوادگی، کمبود امکانات آموزشی، فاصله زیاد مدرسه تا محل سکونت، اشتغال زودهنگام کودکان، ازدواج زودهنگام، ضعف انگیزه تحصیلی، افت عملکرد آموزشی و محدودیت دسترسی به خدمات حمایتی در شکل گیری ترک تحصیل نقش دارند. این عوامل معمولا به صورت هم زمان و در تعامل با یکدیگر عمل می کنند و احتمال ترک تحصیل را افزایش می دهند.پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و بر پایه مطالعات کتابخانه ای، به بررسی مهم ترین عوامل موثر بر ترک تحصیل دانش آموزان در مناطق کم برخوردار می پردازد. همچنین نقش خانواده، مدرسه، شرایط اقتصادی و اجتماعی، محیط زندگی و سیاست های آموزشی در بروز این پدیده مورد تحلیل قرار گرفته و راهکارهایی برای کاهش ترک تحصیل ارائه شده است.نتایج پژوهش نشان می دهد که ترک تحصیل پدیده ای چندبعدی است و برای کاهش آن باید مجموعه ای از اقدامات هماهنگ شامل حمایت اقتصادی از خانواده های نیازمند، ارتقای کیفیت مدارس، توسعه امکانات آموزشی، افزایش مشارکت خانواده ها، تقویت انگیزه تحصیلی دانش آموزان و اجرای برنامه های حمایتی در مناطق کم برخوردار به صورت هم زمان اجرا شود.

کلیدواژه ها:

ترک تحصیل ، دانش آموزان ، مناطق کم برخوردار ، فقر آموزشی ، عدالت آموزشی ، عوامل اقتصادی ، عوامل اجتماعی ، خانواده ، مدرسه ، پیشگیری از ترک تحصیل