بررسی رابطه تعلیم وتربیت اخلاقی با مسئولیت پذیری اجتماعی دانش آموزان

تعلیم وتربیت اخلاقی یکی از مهم ترین مولفه های نظام آموزشی در شکل گیری شخصیت، رفتار اجتماعی و نگرش مسئولانه دانش آموزان به شمار می رود. هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه تعلیم وتربیت اخلاقی با مسئولیت پذیری اجتماعی دانش آموزان است. تعلیم وتربیت اخلاقی با تاکید بر ارزش هایی همچون احترام، صداقت، عدالت، همدلی، همکاری و رعایت حقوق دیگران می تواند زمینه لازم را برای تقویت رفتارهای مسئولانه در محیط مدرسه و جامعه فراهم سازد. مسئولیت پذیری اجتماعی نیز به توانایی دانش آموز در درک پیامدهای رفتار خود، مشارکت در فعالیت های جمعی، رعایت قوانین و توجه به منافع دیگران اشاره دارد. یافته های پژوهشی نشان می دهد که تقویت آموزش اخلاقی، ایجاد الگوهای رفتاری مناسب از سوی معلمان و فراهم کردن فرصت مشارکت اجتماعی می تواند به رشد مسئولیت پذیری دانش آموزان کمک کند. بنابراین، توجه هم زمان به ابعاد اخلاقی و اجتماعی تربیت، زمینه ساز پرورش دانش آموزانی آگاه، مشارکت جو و متعهد نسبت به جامعه خواهد بود.

کلیدواژه ها:

تعلیم وتربیت اخلاقی ، مسئولیت پذیری اجتماعی ، دانش آموزان ، تربیت اخلاقی ، مشارکت اجتماعی