روش های ایجاد فضای سبز عمودی (دیوار سبز) با اقلیم کرج

پژوهش حاضر با هدف بررسی روش های ایجاد فضای سبز عمودی (دیوار سبز) متناسب با اقلیم کرج انجام شد. فضای سبز عمودی به عنوان یکی از راهکارهای نوین معماری پایدار، با قابلیت هایی مانند کاهش دمای محیط، بهبود کیفیت هوا، کاهش آلودگی صوتی، و افزایش جذابیت بصری، می تواند به بهبود کیفیت زندگی شهری کمک کند. روش پژوهش حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی و پیمایشی بود. جامعه آماری شامل متخصصان معماری، شهرسازی، و فضای سبز شهر کرج بود که از میان آن ها ۱۰۰ نفر با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه محقق ساخته ارزیابی روش های ایجاد دیوار سبز، پرسشنامه تناسب اقلیمی، و چک لیست مشاهدات میدانی بود که روایی و پایایی آن ها مورد تایید قرار گرفت. داده ها با استفاده از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار، و درصد) و آمار استنباطی (آزمون t تک نمونه ای، تحلیل واریانس، و آزمون فریدمن تحلیل شدند. نتایج نشان داد که از میان روش های مختلف ایجاد دیوار سبز، سیستم های هیدروپونیک (میانگین ۴٫۳۲)، سیستم های ماژولار (میانگین ۴٫۱۵)، و سیستم های کابلی (میانگین ۳٫۹۸) به ترتیب بیشترین تناسب را با اقلیم کرج داشتند. نتایج تحلیل واریانس نشان داد که بین روش های مختلف ایجاد دیوار سبز از نظر تناسب اقلیمی تفاوت معناداری وجود دارد . همچنین، نتایج نشان داد که گیاهان مناسب برای دیوار سبز در اقلیم کرج شامل گیاهان مقاوم به خشکی و سرما مانند سدوم، لیریوپ، و آژیلپس هستند. یافته ها حاکی از آن است که ایجاد فضای سبز عمودی متناسب با اقلیم کرج می تواند به بهبود کیفیت محیط شهری، کاهش مصرف انرژی، و افزایش جذابیت بصری کمک کند. بر این اساس، پیشنهاد می شود شهرداری کرج و سازمان های مربوطه با تدوین ضوابط و مشوق های لازم، زمینه ساز گسترش فضای سبز عمودی در این شهر شوند.

کلیدواژه ها:

فضای سبز عمودی ، دیوار سبز ، اقلیم کرج ، معماری پایدار ، گیاهان مناسب