نقش تولید محتوای هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی در کاهش خستگی روانی و افزایش تمرکز

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تولید محتوای هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی در کاهش خستگی روانی و ارتقای تمرکز تحصیلی فراگیران به مرحله اجرا درآمد. از نظر روش شناسی، این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه گواه بود که جامعه آماری آن را دانش آموزان دوره متوسطه تشکیل دادند و با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، در دو گروه آزمایش و کنترل جای دهی شدند. مداخله آموزشی در قالب ارائه محتوای چندرسانه ای تطبیقی، بازخوردهای شخصی سازی شده و طراحی محتوای پویای مبتنی بر ابزارهای هوش مصنوعی طی چندین جلسه در گروه آزمایش پیاده سازی گردید، در حالی که گروه کنترل آموزش های سنتی و متداول را دریافت نمودند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد خستگی روانی و تمرکز تحصیلی بودند که پس از احراز روایی و پایایی به کار گرفته شدند. مدل تحلیل داده ها با بهره گیری از آزمون های آمار توصیفی و استنباطی، به ویژه آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری (مانکووا) در محیط نرم افزار آماری انجام پذیرفت تا اثر پیش آزمون کنترل گردد. یافته های به دست آمده نشان داد که به کارگیری محتوای هوشمند تولیدشده توسط هوش مصنوعی تاثیر معناداری بر تعدیل خستگی شناختی و بار ذهنی دارد و منجر به کاهش محسوس فرسودگی و خستگی روانی شده است. علاوه بر این، نتایج حاکی از افزایش چشمگیر سطح پایداری و تمرکز تحصیلی دانش آموزان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل بود. در نتیجه، شخصی سازی محتوا و تعاملی سازی فرآیند یادگیری به واسطه الگوریتم های هوش مصنوعی می تواند به عنوان رویکردی موثر جهت بازسازی انرژی روانی و بهبود کارایی شناختی در سیستم های نوین آموزشی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، محتوای هوشمند ، خستگی روانی ، تمرکز تحصیلی ، یادگیری شخصی سازی شده ، فناوری آموزشی