نقش امنیت روانی در کلاس درس در افزایش مشارکت، اعتمادبه نفس و کیفیت یادگیری دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش امنیت روانی در کلاس درس بر افزایش مشارکت، اعتمادبه نفس و کیفیت یادگیری دانش آموزان انجام شد. امنیت روانی در کلاس درس به عنوان یک سازه چندبعدی، به احساس ایمنی، پذیرش، و عدم ترس از تحقیر یا طرد در محیط یادگیری اشاره دارد و می تواند زمینه ساز مشارکت فعالانه، تقویت اعتمادبه نفس، و بهبود کیفیت یادگیری باشد. روش پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه دهم شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که از میان آن ها ۲۵۰ دانش آموز (۱۲۵ دختر و ۱۲۵ پسر) با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه امنیت روانی در کلاس درس (ادموندسون، ۱۹۹۹)، پرسشنامه مشارکت کلاسی (فردریکز و همکاران، ۲۰۰۴)، پرسشنامه اعتمادبه نفس (روزنبرگ، ۱۹۶۵)، و پرسشنامه کیفیت یادگیری (فرناندز و همکاران، ۲۰۱۸) بود که روایی و پایایی آن ها مورد تایید قرار گرفت. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون چندگانه، و تحلیل مسیر تحلیل شدند. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که امنیت روانی به طور معناداری مشارکت، اعتمادبه نفس، و کیفیت یادگیری را پیش بینی می کند و حدود ۳۸ درصد از واریانس مشارکت، ۳۴ درصد از واریانس اعتمادبه نفس، و ۴۲ درصد از واریانس کیفیت یادگیری را تبیین می کند. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که اعتمادبه نفس نقش واسطه ای در رابطه بین امنیت روانی و کیفیت یادگیری دارد. یافته ها حاکی از آن است که ایجاد و تقویت امنیت روانی در کلاس درس می تواند به عنوان یک راهبرد آموزشی موثر در افزایش مشارکت، تقویت اعتمادبه نفس، و بهبود کیفیت یادگیری دانش آموزان به کار گرفته شود. بر این اساس، پیشنهاد می شود معلمان و برنامه ریزان آموزشی محیط های یادگیری حمایت گرانه و پذیرنده ای ایجاد کنند که در آن دانش آموزان احساس ایمنی و ارزشمندی کنند و بتوانند بدون ترس از قضاوت یا تحقیر در فعالیت های یادگیری مشارکت کنند.

کلیدواژه ها:

امنیت روانی ، مشارکت کلاسی ، اعتمادبه نفس ، کیفیت یادگیری ، محیط کلاس درس