بررسی احساس تعلق به مدرسه با سلامت روان و عملکرد تحصیلی دانش آموزان

احساس تعلق به مدرسه یکی از مولفه های مهم در تجربه آموزشی دانش آموزان است که می تواند با ابعاد مختلف روان شناختی و تحصیلی آنان ارتباط داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه احساس تعلق به مدرسه با سلامت روان و عملکرد تحصیلی دانش آموزان انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان دوره متوسطه تشکیل دادند که از میان آنان نمونه ای به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه احساس تعلق به مدرسه، پرسشنامه سلامت روان و شاخص عملکرد تحصیلی دانش آموزان استفاده شد. داده های به دست آمده با استفاده از شاخص های آمار توصیفی و آزمون های استنباطی از جمله ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که بین احساس تعلق به مدرسه و سلامت روان دانش آموزان رابطه معناداری وجود دارد؛ به گونه ای که افزایش احساس تعلق به محیط مدرسه با وضعیت مطلوب تر سلامت روان همراه بود. همچنین، بین احساس تعلق به مدرسه و عملکرد تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد. نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد که احساس تعلق به مدرسه می تواند بخشی از تغییرات مربوط به سلامت روان و عملکرد تحصیلی دانش آموزان را تبیین کند. بر اساس یافته ها، ایجاد محیطی حمایتگر، تقویت روابط مثبت میان دانش آموزان و معلمان، افزایش مشارکت دانش آموزان در فعالیت های مدرسه و توجه به نیازهای اجتماعی و عاطفی آنان می تواند در ارتقای احساس تعلق به مدرسه و بهبود پیامدهای روانی و تحصیلی موثر باشد.

کلیدواژه ها:

احساس تعلق به مدرسه ، سلامت روان ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ، محیط مدرسه ، مشارکت تحصیلی