بررسی نقش مدرسه در تقویت تاب آوری اجتماعی نسل آینده

تاب آوری اجتماعی به عنوان ظرفیت افراد و جوامع برای مواجهه سازنده با بحران ها، سازگاری با تغییرات و بازیابی پس از آسیب ها، در دنیای امروز که با عدم قطعیت های فزاینده، بحران های زیست محیطی، ناپایداری های اقتصادی و تحولات سریع اجتماعی روبه روست، به یکی از ضروری ترین سرمایه های انسانی و اجتماعی تبدیل شده است. نسل آینده که امروز در کلاس های درس حضور دارد، فردا مسئولیت اداره جامعه را بر عهده خواهد گرفت و توانایی او در تاب آوری، سرنوشت جمعی جامعه را رقم خواهد زد. در این میان، مدرسه به عنوان یکی از پایدارترین نهادهای اجتماعی سازی، فرصتی بی بدیل برای پرورش این ظرفیت فراهم می آورد. مقاله مروری حاضر با تحلیل و ترکیب یافته های پژوهش های داخلی و خارجی، به بررسی ابعاد گوناگون نقش مدرسه در تقویت تاب آوری اجتماعی نسل آینده می پردازد. یافته های این مرور نشان می دهد که مدرسه از طریق برنامه درسی، روابط معلم-دانش آموز، فرهنگ و جو مدرسه، فعالیت های گروهی و مشارکتی، آموزش مهارت های زندگی و ایجاد شبکه های حمایتی، می تواند تاب آوری اجتماعی دانش آموزان را به طور معناداری تقویت کند. همچنین مشخص شد که تاثیر مدرسه بر تاب آوری، وابسته به کیفیت تعاملات، میزان مشارکت دانش آموزان و هماهنگی میان خانه، مدرسه و جامعه است. در نهایت، این مرور بر ضرورت بازطراحی ماموریت مدارس از انتقال صرف دانش به پرورش توانمندی های اجتماعی و هیجانی تاکید می کند و پیشنهادهایی برای سیاست گذاری آموزشی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری اجتماعی ، مدرسه ، نسل آینده ، سرمایه اجتماعی ، آموزش مهارت های زندگیتاب آوری اجتماعی به عنوان ظرفیت افراد و جوامع برای مواجهه سازنده با بحران ها ، سازگاری با تغییرات و بازیابی پس از آسیب ها ، در دنیای امروز که با عدم قطعیت های فزاینده ، بحران های زیست محیطی ، ناپایداری های اقتصادی و تحولات سریع اجتماعی روبه روست ، به یکی از ضروری ترین سرمایه های انسانی و اجتماعی تبدیل شده است. نسل آینده که امروز در کلاس های درس حضور دارد ، فردا مسئولیت اداره جامعه را بر عهده خواهد گرفت و توانایی او در تاب آوری ، سرنوشت جمعی جامعه را رقم خواهد زد. در این میان ، مدرسه به عنوان یکی از پایدارترین نهادهای اجتماعی سازی ، فرصتی بی بدیل برای پرورش این ظرفیت فراهم می آورد. مقاله مروری حاضر با تحلیل و ترکیب یافته های پژوهش های داخلی و خارجی ، به بررسی ابعاد گوناگون نقش مدرسه در تقویت تاب آوری اجتماعی نسل آینده می پردازد. یافته های این مرور نشان می دهد که مدرسه از طریق برنامه درسی ، روابط معلم-دانش آموز ، فرهنگ و جو مدرسه ، فعالیت های گروهی و مشارکتی ، آموزش مهارت های زندگی و ایجاد شبکه های حمایتی ، می تواند تاب آوری اجتماعی دانش آموزان را به طور معناداری تقویت کند. همچنین مشخص شد که تاثیر مدرسه بر تاب آوری ، وابسته به کیفیت تعاملات ، میزان مشارکت دانش آموزان و هماهنگی میان خانه ، مدرسه و جامعه است. در نهایت ، این مرور بر ضرورت بازطراحی ماموریت مدارس از انتقال صرف دانش به پرورش توانمندی های اجتماعی و هیجانی تاکید می کند و پیشنهادهایی برای سیاست گذاری آموزشی ارائه می دهد.