بررسی اثربخشی بازی های آموزشی بر انعطاف پذیری شناختی، خودتنظیمی یادگیری و مشارکت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی بازی های آموزشی بر انعطاف پذیری شناختی، خودتنظیمی یادگیری و مشارکت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. بازی های آموزشی به عنوان ابزارهای یادگیری فعال، فرصت هایی برای تجربه عملی، بازخورد فوری و تعامل اجتماعی فراهم می آورند که می توانند به تقویت کارکردهای شناختی و مهارت های خودتنظیمی منجر شوند. روش پژوهش حاضر مروری-تحلیلی مبتنی بر بررسی نظام مند یافته های پژوهشی داخلی و خارجی است. یافته ها نشان می دهد که راهبردهای یادگیری مبتنی بر بازی به طور معناداری مشارکت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی را در ابعاد رفتاری، عاطفی و شناختی ارتقا می دهند (کاظمی و همکاران، ۱۴۰۴). در حوزه انعطاف پذیری شناختی، فراتحلیل ها نشان می دهد که مداخلات بازی محور بر کارکردهای اجرایی از جمله انعطاف پذیری تاثیر مثبت دارند (گوان و همکاران، ۲۰۲۳). در زمینه خودتنظیمی، پژوهش ها حاکی از آن است که بازی های طراحی شده بر اساس مراحل خودتنظیمی (درک مسئله، برنامه ریزی، اجرا و بازتاب) به تقویت استقلال یادگیرندگان در تنظیم یادگیری خود و به صورت مشارکتی منجر می شوند (رودریگز و همکاران، ۲۰۱۹). نتایج این پژوهش بر ضرورت ادغام راهبردهای بازی محور در برنامه های درسی دوره ابتدایی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

بازی های آموزشی ، انعطاف پذیری شناختی ، خودتنظیمی یادگیری ، مشارکت تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی