تحلیل ظرفیت هوش مصنوعی در بازتعریف مسئولیت ها و شایستگی های کارکنان آموزش وپرورش

ظهور سریع هوش مصنوعی به عنوان یکی از تحول آفرین ترین فناوری های قرن بیست ویکم، نظام های آموزشی جهان را با پرسش های بنیادینی درباره ماهیت کار، مسئولیت ها و شایستگی های کارکنان آموزش وپرورش مواجه ساخته است. این مقاله مروری با هدف تحلیل ظرفیت هوش مصنوعی در بازتعریف مسئولیت ها و شایستگی های کارکنان آموزش وپرورش تدوین شده و با بهره گیری از روش مرور نظام مند روایتی، ادبیات پژوهشی موجود در بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ را بررسی می کند. یافته های مرور نشان می دهد که هوش مصنوعی از طریق خودکارسازی وظایف اداری و تکراری، تحلیل گری داده های یادگیری، شخصی سازی مسیرهای آموزشی و ایفای نقش دستیار هوشمند، مسئولیت های سنتی کارکنان آموزشی را از تمرکز بر انتقال دانش به سمت تسهیل گری، مربی گری و طراحی تجربه های یادگیری هدایت می کند. هم زمان، شایستگی های جدیدی نظیر سواد داده، سواد هوش مصنوعی، تفکر انتقادی الگوریتمی، اخلاق فناوری و مهارت های هم آفرینی انسان-ماشین به مجموعه شایستگی های ضروری کارکنان افزوده می شود. مرور ادبیات همچنین نشان می دهد که این بازتعریف با چالش هایی مانند مقاومت سازمانی، شکاف دیجیتال، نگرانی های اخلاقی و نیاز به بازآموزی مستمر همراه است. رویکردهای نظری مختلف از جمله نظریه بازآفرینی نقش، نظریه شبکه ای کنشگر، نظریه سرمایه انسانی دیجیتال و نظریه یادگیری ماشین-انسان به تبیین این تحول کمک می کنند. نتیجه گیری کلی آن است که هوش مصنوعی نه جایگزین کارکنان آموزش وپرورش، بلکه بازتعریف کننده نقش و شایستگی های آنان است و سیاست گذاری آموزشی باید بر توسعه سواد هوش مصنوعی، بازطراحی برنامه های تربیت معلم و ایجاد زیرساخت های اخلاقی و فناورانه متمرکز شود. در نهایت، این مقاله چارچوبی مروری برای درک ابعاد چندگانه این تحول و راهبردهای مواجهه با آن ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، بازتعریف مسئولیت ها ، شایستگی های کارکنان ، آموزش وپرورش ، سواد هوش مصنوعی