سنجش اثرات مواجهه با هوش مصنوعی بر فرایند هویت یابی و خلاقیت نوجوانان

گسترش روزافزون فناوری های هوش مصنوعی و حضور آن ها در عرصه های مختلف زندگی، به ویژه در محیط های آموزشی و اجتماعی، زمینه های جدیدی را برای شکل گیری هویت و بروز خلاقیت نوجوانان ایجاد کرده است. نوجوانی یکی از مهم ترین دوره های تحول فردی و اجتماعی است که در آن، فرد به بازتعریف ارزش ها، باورها، علایق و جایگاه خود در جامعه می پردازد. در این میان، مواجهه مستمر با ابزارها و محتوای مبتنی بر هوش مصنوعی می تواند بر شیوه تفکر، انتخاب، خودشناسی، تعاملات اجتماعی و فرایند هویت یابی نوجوانان تاثیرگذار باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مواجهه با هوش مصنوعی بر فرایند هویت یابی و خلاقیت نوجوانان انجام شده است. در این پژوهش تلاش می شود ضمن توجه به ظرفیت های هوش مصنوعی در تقویت یادگیری، ایده پردازی، حل مسئله و بیان خلاق، پیامدهای احتمالی وابستگی بیش از حد به فناوری، کاهش استقلال فکری و تاثیرپذیری از محتوای تولیدشده توسط هوش مصنوعی نیز مورد توجه قرار گیرد. یافته های مورد انتظار نشان می دهد که نحوه مواجهه نوجوانان با هوش مصنوعی، میزان هدایت و سواد دیجیتال آنان و کیفیت محیط آموزشی و خانوادگی می تواند در چگونگی تاثیرگذاری این فناوری بر هویت و خلاقیت نقش تعیین کننده ای داشته باشد. بر این اساس، استفاده آگاهانه، هدفمند و تربیتی از هوش مصنوعی می تواند به عنوان فرصتی برای تقویت تفکر خلاق، خودشناسی و شکل گیری هویتی مستقل و پویا مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، هویت یابی ، هویت نوجوانان ، خلاقیت ، نوجوانی ، سواد دیجیتال ، فناوری آموزشی ، تفکر خلاق