«التکرار فی شعر ادیب کمال الدین»

تکرار یکی از برجسته ترین شگردهای ادبی و عناصر موثر در شکل گیری موسیقی شعر و تقویت معنا و عاطفه در متون ادبی است. شاعر با بهره گیری آگاهانه از تکرار واژگان، عبارات، ساختارهای نحوی و مفاهیم، می تواند بر عناصر مهم سخن تاکید کرده و تاثیر عاطفی و هنری آن را بر مخاطب افزایش دهد. ادیب کمال الدین، از شاعران برجسته ادبیات عرب، در سروده های خود از انواع گوناگون تکرار بهره گرفته و از این شگرد به عنوان ابزاری برای بیان اندیشه، احساس و تاکید بر مضامین مورد نظر خویش استفاده کرده است. پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی، پدیده تکرار را در شعر ادیب کمال الدین بررسی می کند و می کوشد گونه های مختلف تکرار، از جمله تکرار واژگانی، تکرار عبارت و جمله، تکرار ساختاری و تکرار معنایی را شناسایی و تحلیل نماید. یافته های پژوهش نشان می دهد که تکرار در شعر این شاعر، افزون بر ایجاد موسیقی و انسجام درونی، نقش مهمی در برجسته سازی مفاهیم، انتقال حالات عاطفی، تاکید بر اندیشه های شاعر و افزایش تاثیرگذاری شعر دارد. همچنین، تکرار در بسیاری از موارد با فضای عاطفی و محتوایی شعر ارتباط مستقیم داشته و به ابزاری هنری برای بیان تاملات و تجربه های شاعرانه تبدیل شده است.

کلیدواژه ها:

ادیب کمال الدین ، تکرار ، شعر عربی ، صنایع ادبی ، موسیقی شعر ، بلاغت.