چگونه توانستم با بهره گیری از هنر در تدریس ادبیات، دانش آموزان هنرستانی را به یادگیری دعوت کنم؟

درس ادبیات فارسی در مدارس فنی و حرفه ای، به ویژه برای دانش آموزانی که گرایش های بصری مانند گرافیک دارند، اغلب به عنوان درسی حاشیه ای یا غیرکاربردی تلقی می شود. این نگرش باعث کاهش انگیزه و مشارکت آن ها در کلاس می شود. این اقدام پژوهی با هدف بررسی راهکارهای افزایش علاقه و مشارکت دانش آموزان پایه یازدهم رشته گرافیک در درس ادبیات از طریق تلفیق هنر و ادبیات انجام شده است. روش مورد استفاده در این پژوهش «اقدام پژوهی» بوده و جامعه آماری شامل ۴۰ نفر از دانش آموزان کلاس یازدهم مدرسه خوارزمی در شهر تهران می باشد. ابزار گردآوری داده ها شامل مشاهده مستقیم، پرسشنامه های نظرسنجی، مصاحبه با دانش آموزان و تحلیل آثار تولیدی توسط آن ها بود. نتایج نشان داد که استفاده از تکنیک هایی مانند «تجسم شعر»، «طراحی پوستر ادبی»، «نمایش خلاق» و «داستان سرایی تصویری» نه تنها نمرات درسی را بهبود بخشید، بلکه باعث ایجاد اشتیاق پایدار نسبت به متون کلاسیک و معاصر شد. دانش آموزان با پیوند دادن مهارت های بصری خود با مفاهیم ادبی، توانستند عمق معنایی متون را درک کرده و آن ها را بازآفرینی کنند. این پژوهش نتیجه گرفت که تلفیق هنر و ادبیات، پلی میان دنیای انتزاعی واژگان و دنیای عینی تصویر است که می تواند شکاف آموزشی موجود را پر کند.

کلیدواژه ها:

تلفیق هنر و ادبیات ، آموزش گرافیک ، ادبیات فارسی ، یادگیری فعال ، خلاقیت بصری ، مدرسه فنی و حرفه ای ، تهران.