راهبردهای تولید محتوای تعاملی در ارتقای تعامل کلاس و بهبود کیفیت ارزشیابی مستمر دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تبیین راهبردهای تولید محتوای تعاملی و بررسی نقش آن در ارتقای تعامل کلاسی و بهبود کیفیت ارزشیابی مستمر دانش آموزان به مرحله اجرا درآمد. این پژوهش از حیث هدف کاربردی و از نظر روش شناسی در زمره پژوهش های آمیخته (کیفی–کمی) با رویکرد توصیفی–تحلیلی قرار دارد. روند پژوهش شامل مطالعه اسناد و پیشینه های علمی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با متخصصان حوزه تکنولوژی آموزشی و اجرای پیمایش میدانی با ابزار پرسشنامه محقق ساخته بود. جامعه آماری را معلمان و کارشناسان آموزشی تشکیل دادند و شیوه نمونه گیری به صورت تصادفی خوشه ای و هدفمند انجام پذیرفت. مدل تحلیل مطالب در بخش کیفی بر پایه تحلیل تماتیک (مضمون) و در بخش کمی با بهره گیری از آزمون های آمار استنباطی، تحلیل عاملی تاییدی و مدل سازی معادلات ساختاری صورت گرفت. نتایج به دست آمده نشان داد که به کارگیری سناریوهای یادگیری بازی وار، محتواهای چندرسانه ای واکنش گرا و تکالیف بازخوردمحور فوری، به شکل معناداری میزان مشارکت و تعامل چندسویه فراگیران را افزایش می دهد. علاوه بر این، استفاده از این راهبردها موجب گذار از ارزشیابی های ایستا به سوی ارزشیابی تکوینی پویا، شفافیت در معیارهای سنجش، کاهش اضطراب آزمون و ارتقای دقت پایش یادگیری مستمر شد. در نهایت، تدوین چارچوب های استاندارد تولید محتوا متناسب با تفاوت های فردی و ارتقای سواد دیجیتال معلمان، به عنوان راهکارهایی اثربخش برای بهینه سازی فرایند یاددهی–یادگیری و سنجش کلاسی پیشنهاد گردید.

کلیدواژه ها:

محتوای تعاملی ، تعامل کلاسی ، ارزشیابی مستمر ، تکنولوژی آموزشی ، یادگیری فعال.